qaçıb onda axtarırdım,ona yaxın olmaq istəyirdim və həmişə də bunlar sadəcə istək olaraq qalırdı. Məni özünə yaxın buraxmırdı sanki.
Hazırlaşıb evdən çıxdım.
Uzun fasiləni səbirsizliklə gözləyirdim.Vaxt getmək bilmirdi sanki.
Özümü kafedə tapdım:gözüm hər yerdə Rəşadı gəzirdi. Kiminsə masaya əyləşdiyini hiss elədim.Rəşad idi.
R:Nil,sən canı dünən nə danışırdın?
Həqiqətən təəccüblənmiş görünürdü.
N:Rəşad,heç nə olmamışdı. Mən sadəcə..
Sözüma ağzımda qoydu.
R:Sən sadəcə nə?Özünü dünən məktəbli sevgililər kimi aparırdın. Biz artıq gənc insanlarıq və ərgən vaxtlarımız çoxdan keçib. Bütün günü sevgidən danışa bilmərik.
Ağzım açıq qalmışdı. Nə yəni,mən sadəcə ət parçasıyam? Heç nə cavab vermədim və başımı aşağı dikdim. Rəşad da çox gərilmişdi və bizə çay götürməyə getdi. Özümü tək hiss edirdim yenə. Geri qayıtmışdı artıq
R:İç,Nil.
Qeyd dəftərimi vərəqləyirdim. Bu fənn sadəcə "dərslə maraqlanıram" yalanı üçün idi. Özümü yersiz bir şey etmiş kimi hiss edirdim və yanaqlarım allanmışdı. Rəşad da çay içərək telefonda nəsə edirdi. Vərəqləri yavaşca çevirəndə 23cü vərəqin baş ucuna balaca vərəq yapışdırılmışdı və üzərində not var idi:Hədiyyəmi