İçimdəki hisslər bir-birinə qarışmışdı. Ümid varam ki,axtardığımı tapa biləcəkdim Rəşadda. Mənim üçün əsas xoşbəxt olmaq və içimdə boşluğu doldurmaq idi. Rəşad yaxşı oğlan idi,hiss edirdim ki,onunla xoşbəxt olacam,amma bilmirdim ki,hislər bəzən adamı yanıldır..
Qış idi artıq.Rəşadla hər şey o qədər gözəl idi ki. Məni xoşbəxt eləmək üçün əlindən gələni edirdi. Mən də əvvəlkinə nisbətən rahat və xoşbəxt idim,amma nisbətən.
Bu gün Rəşadla birlikdə ikimizin dəsinif yoldaşı olan Hüseyngildə ad günü şənliyində olacaqdıq. Adətimin əksi olaraq bu dəfə çox sevinclə hazırlaşırdım. İnsanın sevgilisi olanda belə olur yəqin.
Özüm də elə də çox dəyişiklik eləməmişdim:sadə qara paltar,sadə makyaj. Boynumda parıldayan xaç formasında firüzəyi boyunbağı var idi.Bu boyunbağı çox özəl idi,babam nənəmə evlənərkən hədiyyə etmişdi. Boyunbağı tamamilə brilyant daşlardan ibarət idi. Nənəmgilin ilk nəvəsi olduğum üçün bu mənə hədiyyə edilmişdi. Ailəmizə görə kifayət qədər bahalı bir boyunbağı idi. İık dəfə idi istifadə edirdim. Özümə güzgüdə baxdım:hm hər şey qaydasında görünürdü. Telefonum zəng çaldı:Rəşad idi.
R:Nil,mən artıq burdayam. Nə vaxt gəlirsən?
N:Mən hazıram,indi maşına gedirəm. Ata ilə gələcəm.
R:Səni görmək üçün səbirsizlənirəm,Nil.
Divara söykənib,alt dodağımı dişlədim. Bu oğlan hər dəfə belə sözləri ilə məni "əridirdi". Gülümsəyib dəstəyi asdım.
Maşından düşəndə ancaq fərqinə vardım ki,qar yağır.Məni Hüseyn qarşıladı.
H:Nil,Rəşad eşitməmiş deyim ki,çox gözəl görünürsən.
Bunu deyib mənə göz vurdu,ikimiz də qəh-qəhə çəkdik. Bu oğlan yumor dünyamız idi.
Evə girən kimi gözlərim Rəşadı axtarırdı.Harda idi bu? Kimsə bir barmağını çiynimə sürtdü. Geri atılıb təlaşla ona baxdım.Rəşad..
R:Qorxutdum səni?
Özü də təəcüblənmişdi.
N:Hər şey yaxşıdır,birdən olanda itirdim özümü.
Yalan danışdım.Mən ilk dəfə idi ona yalan danışırdım. Bu gərilməyimə səbəb oldu.Nə deyəkdim ona,uşaqlıqdan toxunulma fobiyam var? İçimdə istehza ilə deyirdim bu sözləri amma bu gün kefimi