i pozmuyacaqdım. Otaq sadəcə sinif yoldaşlarımızdan ibarət idi.Bizi birlikdə görmələrinə təəcüblənmişdilər. Birdən Rəşad məni qolları arasına alıb rəqs edənlərin arasına çəkdi.
R:Çox gözəl görnürsən,bu qədərini gözləmirdim.
Az qala pıçılda ilə dedim:
N:Rəşad,nəzərə al ki,bütün uşaqlar bizə baxır və sən mənim utanmağıma səbəb olursan.
İkimiz də gülməyə başladıq.
R:Boyunbağın çox gözəldi,səni xüsusi olaraq vurğulayır.
N:Bu mənə babamgilin hədiyyəsidir və mənim üçün çox dəyərlidir.
Rəşad gözlərini qıyaraq mənə baxdı. Gülümsəmək ona çox yaraşırdı.
Bu həzin musiqidən sonrakı musiqi hamını ayağa qaldırıb özünü yırğalamağa səbəb olmuşdu. Belə rəqsləri bacarmırdım. Amma olsun,tək deyildim Rəşad yanımda idi.Gözlərini məndən ayırmırdı, həm də ilk dəfə idi ki,bu qədər vaxtı birlikdə idik. Rəşad mənə çox yaxın oturmuşdu,demək olar ki,nəfəsini hiss edirdim. Vurduğu ətir o qədər xoş idi ki.Məni özünə cəlb edirdi.Ona doyunca baxa bilmirdim. Həm utanırdım,həm də ki göz-gözə gələndə bu məni narahat edirdi. Birdən Rəşad əlimi tutdu.
R:Nil,mən səni çox sevirəm.
Əlimi çəkmək istəsəm də o buraxmadı.
N:Rəşad,burax. Hamı bizə baxır.
Halbuki hərə öz işində idi. Belə vəziyyətə hazır deyildim. Özümü kiməsə görə belə aparmırdım. Həqiqətən də özümü buna hazır hiss eləmirdim. Rəşad hələ də gülümsəyirdi. Bir-bir barmağlarımı sığallayırdı. Sevdiyindən nəvaziş görmək gözəl idi ama hal-hazırda və mənim üçün deyil. Süfrə arxasında əyləşmişdik. Masadakılara indi nəzər yetirirdim.Səma,Vüsal,Fərda,A..Bir dəqə bu ki Aysel idi. Onun burda nə işi var idi? Həmişə mənimlə mehriban olan bu qız indi yenə mənə ifadəsiz baxışlarını zilləmişdi.
Narahat halda gülümsünüb ona baxdım.
A:Nil,salam.
Yenə o ciddi sima. Mən nədən qorxurdum axı?!
N:Aysel,salam.Səni gördüyümə təəcübləndim.
A:Hə,Nil. Mən sizinlə paralel sinifdə oxuyumuşam ona görə burdayam,Hüseynlə çoxdan tanışıq.
Beynim tormuzlanmışdı.Yemək boyu çox narahat idim. Onun mənə baxışı dəyişəndən özümü heç nədən pis hiss