n içində özümü təhlükənin mərkəzində hiss elədim. Cavab verdim.
N:Alo?
....
N:Alo?Cavab verin!
....
Bu əsəbimi pozurdu artıq. Kim idisə mənlə məzələnirdi deyəsən.
N:Qandallar sənin işindi? Kimsən sən?
....
Dəstəy asıldı. Bu zəng məni yaman qorxutmuşdu. Yerimə girib yatmağa çalışsam da bu alınmadı. Zəng anonim şəxs tərəfindən idi və çox güman ki,qandallarım sahibi o idi.
Bunu fikirləşərək yatmışdım. Hardan bilə-bilərdim ki,gələcəkdə bu qandallar qolumda olacaq..
Səhər oyananda evdə heç kəs yox idi,anam qonşuda bacım məktəbdə atam isə işdə idi. Mən də yatağımdan durmağa çalışırdım. Bu gün dərsə getmək kimi bir fikrim yox idi. Heç bir şey məni evdən bayıra çıxara bilməzdi. Bu haqda Rəşada sms atdım,ona bir az xəstə olduğumu dedim.
Sabah yeni dərsi uşaqlardan götürəcəkdim.
Bütün günümü uzanmaqla keçirmişdim və artıq yatmağa hazırlaşırdım. Rəşaddan bir ismaric falan yox idi,halımdan heç narahat deyildi?Ona özüm zəng elədim.
R:Nil,salam əzizim necəsən?
N:Yaxşıyam,mən zəng eləməsəm heç yadına düşmürəm?
Tərlan Hüseynov
R:Nilim,bu gün başım çox qarışıq olub. Necəsən? Ciddi heç nə yoxdur deyə zəng eləmədim.
Bu adam nə danışırdı?
N:Rəşad,indi yaxşıyam çox sağ ol diqqətin üçün. Səni görmək istəyirəm sabah danışaq gəl kafeyə mən darıxmışam.
R:Əlbəttə,sabah görüşərik.
Özümü saxlaya bilməməyib soruşdum:
N:Sən mənim üçün heç darıxmırsan? Niyə mənə qarşı bu qədər soyuqsan və belə uzaqsan?
Bu sözlər bir dəfəyə tökülmüşdü ağzımdan. Rəşadın necə gərildiyini səsindən hiss elədim.
R:Nil,nolub? Biz uşaq deyilik ki,sənə deməsəm bilmirsən ki,darıxıram ya yox?
Yox bilmirdim,kim bilərdi ki mən də bilim?!
N:Hələlik.
Heç nə olmamış kimi yatdım.
Səhər oyanmağa çətinlik çəkirdim son vaxtlar. Gümrahlığım getmişdi sanki. Rəşad axşam məni sarsıtmışdı. Mən ondan hər gün mənə bu sözü deməyini istəmirdim ama sevgili olduğumuz bu neçə vaxtda ən özəl anlarda belə yad idi bu adam. Məni sevdiyini bilirdim,amma həmişə yarımçıq qalırdı hər şey. Mən xoşbəxtliyimi hamıdan