öpürsən axı?! Ümumiyyətlə mənim sevgilim ola-ola niyə belə edirsən?
R:ürəyim elə istəyir ona görə.
Cavab vermədim. Bu adamla danışmaq mümkün deyildi və mən artıq ağlamaq istəyirdim. Dodaqlarımı salladım. Deyəsən o da bunu sezmişdi. Baş barmağı ilə yanağımı sığalladı. Cəld geri çəkildim. O qayğıkeş üzü getmiş bayaqkı ifadəsiz üzü geri qayıtmışdı. Otağımın qapısını açıb çıxmaq istəyəndə:
N:Bu gizlənpaç hələ çox davam edəcək? Belə ucuz şeylərə vaxtım yoxdur.
R:Ucuz? Məni nəzərdə tutursan?
İdadəsi dəyişmişdi,mənə yaxınlaşıb saçımı əlinə bürüyüb biri əli ilə də çənəmi sıxdı.
R:Həddini aşırsan. Sənin nazınla oynuyan deyiləm. Özünə yığış.
Danışmağa imkan vermirdi. Çənəmi elə bərk sıxmışdı ki danışsam incidəcəkdi. Otağdan çıxdı. Yerimə girib ağlama başladım. Mənimlə elə rəftat edirdi ki,elə bil nolub. Üzümə yastığa sıxıb hikkə ilə ağlayırdım.
Səhər göz qapaqları şişmiş halda oyandım. Güzgüyə baxılası halda deyildim. Telefonda saata baxdım və saat əvəzinə diqqətimi ismaric çəkdi. Tanımadığım nömrədən olsa da kimliyi artıq məlum idi."Sabah dərsdən çıxandan sonra öz dayanacağınızda məni gözlə". Bu əlbəttə o idi. Adını da bilmirdim. Cavab yazdım"Mən heç yerə getmiyəcəm".
Cavabı gözləməmiş evdən çıxdım.
Universitetdə məni Rəşadla Aysel qarşıladı. Aysellə söhbətimi xatırlayıb onunla soyuq davranacağıma özümü inandırdım. Özümü artıq kimi hiss eləsəm də onlara yaxınlaşdım.Rəşad məni görəcək əmməli başdı sevindi.
R:Darıxmışdım.
N:Mən də.
A:Xoş gördük.Özünü necə hiss edirsən?
N:Daha yaxşı.
Bir müddət söhbət eləsək də fikrim onlarda deyildi. Onun haqqında düşünəndə istər-istəməz həyəcanlanırdım. Yaşca məndən çox böyük görünürdü. İndi xatırlayıram ki əzələli bədəni var idi. Bu trenajorun məhsulu deyildi,bu uşaqlıqdan idman edən adamlara xas bir bədən idi. Soruşacaqsız ki hardan bildim? Dünən məni öpəndə bütün bədəni mənə sıxılmışdı və mən onun əzələlərini hiss edirdim. O ətir..Məni düşüncələrdən Rəşadın səsi oyatdı.
R:eşitmirsən məni?
N:Fikrim dağılıb.
İkisi də