. Üzünü aydın görə bilmirdim. Əynində klassik geyim var idi və deyəsən gülümsəyirdi.
Rəhman:Gəl başa qayıdaq.
Nə demək istədiyini anlamırdım.Bunu başa düşüb sözünə davam etdi.
Rəhman:Nil,sən elə sadəlöhv və axmaqsan ki!
Adyalı sinəmə qədər sıxıb yerimin içində oturmuşdum. Tetatet baxışırdıq. Təsəvvür edin otağımda tanımadığım biri oturub və mənimlə əmrlə danışır.
R:Sən məndən qaçmağı düşünmə. Səni hal hazırda saçından buraya qədər sürüməyi elə istəyirəm. Niyə? Çünki sənin mənə qarşı biganə qalmağın əksinə o oğlana yaxın olmağın məni əsəbləşdirir,qüruruma toxunursan. Cəzalandırmaq istəyirəm səni.
Bir az ara verdikdən sonra yenə davam etdi.
R:Sənə qandallar göndərmişdim. Bu sənə bir nişanə olsun istəmişdim. Sən isə heç nə başa düşməmişdin. Mənə niyyətimdən fərqli olmuyaraq istədiyim istəlinən insan tabe olmalıdır. Sənin səfehliyin xoşuma gəlir düzü.
Çoxdandı mənə maraqlı gələn sualı ona verdim.
N:Otağıma necə girirsəne onu başa düşmürəm?
Lağedici tərzdə güldü.
R:Çox yox,bir dəfə təmiz beyinlə düşünsəydin buna çoxdan cavab tapmışdın. Mən bütün notları gecə buraxırdım,şəxsən özüm. Etiraf etməliyəm ki,anana heç kömək etmirsən. O işdən iş çıxarır və başı işə elə qarışır ki həyətə necə girdiyimi hiss eləmir. İtə qaldıqda isə onu başqaları yuxu iynəsi ilə həll edirdi.
N:Mənim sevgilim var başa düşürsən?
R:Bu məni maraqlandırmır.
N:Sən də məni maraqlandırmırsan.
Diqqətlə mənə baxdı. Sonra stuldan qalxıb yatağıma əyləşdi. Sadəcə indi fərqinə vardım ki,onun ən az 25dən çox yaşı var. Başa düşmürəm mən bu cəsarəti haradan almışdım? Necə olurdu ki belə soyuqqanlı ola bilirdim? Elə bil başqasının yanında hal-hazırda yad adam var idi. Bir-birimizin üzünə baxırdıq. Yenə. Off yenə məni öpdü. Əlləri ilə saçımı sıxaraq məni öpürdü. Onu itələdikcə daha da yaxınlaşırdı mənə. Ondan xilas olmaq mümkün deyildi. Birtəhər onu uzaqlaşdırdım.
N:Sən nə edirsən axı?!
R:Nə edənə oxşayıram?
Az qala yalvarırmış kimi ona baxdım.
N:incidirsən məni,belə eləmə. Məni niyə məcburən