Fəlsəfə professoru mühazirədən əvvəl
auditoriyaya gəlir və masanın üstünə
müxtəlif əşyalar yığır. Dərs başlayanda isə
sakitcə böyük boş bankanı götürüb içinə
böyük daşlar yığır və tələbələrdən soruşur:
- Banka doludur?
- Bəli! – deyə tələbələr razılaşır.
Professor xırda daşlarla dolu qutunu çıxarır
və onları da həmin bankaya tökür.
O yenidən tələbələrə üz tutur:
- Banka doludur?
Tələbələr gülür və bankanın dolu olduğunu
deyirlər.
Professor qumla dolu qutunu çıxarır və
içindəki qumu bankaya tökür. Təbii ki, qum
bankadakı boşluqları doldurur.
Bundan sonra professor yenidən
tələbələrdən bankanın dolu olub-olmadığını
soruşur.
Tələbələr artıq bankanın tam dolduğunu
deyir.
- İndi istəyirəm biləsiniz ki, bu, bizim
həyatımızdır. Daşlar vacib olan şeylər –
ailəniz, dostlarınız, uşaqlarınız,
sağlamlığınızdı. Əgər bütün digər şeyləri
itirsəniz, həyatınız dolu olaraq qalar. Xırda
daşlar həyat üşün əhəmiyyətli olan digər
amillər – iş, ev, avtomobildir. Qum – həyatın
xırdalıqlarıdır. Əgər siz bankaya əvvəl qumu
töksəniz, iri və xırda daşlar üçün yer
qalmayacaq. Həyatda da belədir. Əgər bütün
enerjinizi xırda şeylərə sərf etsəniz, vacib
olan şeylərə vaxtınız olmayacaq.
Xoşbəxtliyiniz üçün vacib olan amillərə
diqqət yetirin. İlk növbədə daşlara qayğı
göstərin, prioritetlərinizi müəyyən edin.
Qalan şeylər ancaq qumdur...