hekaye facebook.

Bir neçə saniyə donuq-donuq onun üzünə baxdım və bu dəfə susmuyacaqdım.
N:Aysel,özünü ləçərlərdən fərqli aparmırsan. İndi isə dur burdan rədd ol!
Gözlərini bərəldim mənə baxdı. Dodağaltı nəsə mızıldandısa da eşitmədim. Rəşad geri qayıdanda Ayseli görmüyəndə təəcübləndi.
R:Aysel hanı?
N:Burada mən varam,bəs deyil?
Nə olduğunu başa düşməsə də gözlərini qıyıb mənə baxdı.
R:Sadəcə sən olsan bəsdi.
Gülümsünüb ona baxdım. Bu oyunu daha nə vaxta kimi oynuyacaqdım bilmirəm. Gözlərimi acı çəkirmiş kimi yumdum,amma həqiqətən də acı çəkirdim. Elə bu anda Rəşad əlimi tutdu və səsindəki o doğmalıq:
R:Nil,hər şey yaxşı olacaq. İnan mənə.
İstiliyini hiss edirdim. Bu adama bunları etməyim haqsızlıq idi..
Deyirlər ki,müdriklik olan yerdə hislər və ağıl bir-birilə ziddiyətə düşməz. Görünür məndə müdrilik sıfır dərəcəsində idi.Ürəyimdə bir sıxıntı var idi,elə bil nəisə olacaqdı.
Avtobusdan düşüb sürətli addımlarla yolu keçdim və.. gördüyüm mənzərədən heç təəccüblənmədim.Əllərini cibinə qoyub maşına söykənən bu adamı siz də tanıyırsınız:dünyanın ən əsəbpozucu adamı. Əvvəl ayaq saxlasam da sonra yenidən yoluma davam etdim. Bu an hərəkət eliyə bilmədiyimi görüb anladım ki,qolumdan tutub.
N:Dəlisən? İndi kimsə görəcək,burax!
R:Min maşına.
Nə?
N:Başa düşmürəme?! Axı sən kimsənki məni hər dəfə küncə-bucağa sıxışdırırsan. Məni başqa qızlarla səhv..
Sözüm ağzımda qaldı yenə. Qolumdan sürüyərək məni mindirdi. Ancaq indi fərqinə vardım ki,bu bir Audi R8 idi!Yox,bu adam yüz faiz bir xəyal idi və mən artıq dəli olmuşdum. Audi R8 mənim sevdiyim yeganə maşın modeli idi. Ümumiyyətlə sport maşınları sevirdim,amma audi kolleksiyasına xüsusilə heyran idim. Xoşbəxtlikdən belə anları heç kim görmürdü. Yoxsa bu kiçik qəsəbədə "papağım çoxdan hörülmüşdü".
N:Hara gedirik?
R:...
N:Ay,heyvan! Başa düşürsən,mən qorxuram?! Düşürt məni evə istəyirəm.
Fərqi yox idi,heç bir sualıma cavab vermirdi və maşın dənizə tərəf yol alırdı. Hə yəqin sizə deməmişəm yaşadığım qəsəbə