YAZAR:GÜNEL
Möcüzəli Talehim
41-ci bölüm

3 gün sonra..
Həkimlər tez bir zamanda Sevdanı evə buraxmışdılar. Vəziyyəti yaxşı olduğundan artıq xəstəxanada qalmağın mənasız olduğunu bildirmişdilər. Səlim artıq əvvəlkindən daha çox Sevdanı qoruyur, bütün istəklərini yerinə yetirirdi. Ayan isə Sevdanı evdə tək qoya bilmədiyindən işləriylə düzəməlli maraqlanada bilmirdi. Yetimxanadan götürdüyü nömrəylə bir neçə dəfə əlaqə saxlasa da təzə heç bir xəbər olmadığını bildirib onun ümidlərini daha da puça çıxarırdılar.


Anar isə bütün gün evində içki içir özünü sanki həyatdan təcrid olunmuş kimi aparırdı. Ayanın xəstəxanada dediyi sözləri hələ də unuda bilmirdi, necə yəni Ayan onu bu qədər tez unutmuşdu? Onu artıq sevmirdi? Etdiyi bir səhv üzündən sevgisinin bu qədər tez bitməsi ona ağır gəlirdi. 1 həftədən çox idi ki, şirkətədə getmirdi,telefonunu söndürürərək bir tərəfə tullayıb özünə əzab verməklə məşğul idi. Ayan gedən gündən evdə heç bir əşyaya toxunmamışdı, hara baxsa sevdiyi qadını görürdü sank..Yenidən qədəhi başına qaldırmaq istəyirdi ki, çalınan qapı zəngi onun işini yarıda qoyur. İlk əvvəl açmaq istəməsə də bəlkə bir ümid Ayanın gəldiyini düşünüb səndələyərək ayağa qalxır. İçkinin təsirindən az qala yıxılacaqmış kimi olduğundan əl atıb divandan yapışır. Güc-bəlayla qapını açıb qarşısında Heydər bəyi gördükdə çaşqınlıq içində qalır. Öz dərdlərinə qapılıb atasını necə unutmuşdu axı..Heydər bəy kimi vüqarlı, əzmli,başıdik kişi getmiş yerinə üz-gözünü saqqal basmış, saçları ağarmış biri gəlmişdi.Atasını bu vəziyyətdə görmək onun ürəyinə dağ çəkir..Anasının yoxluğu həm onu həm də Anarı olduqca sarsmışdı.
Heydər"Anar məni içəri dəvət etməyəcəksən oğlum? "
Anar"Bu-buyur ata"
Heydər bəy asta addımlarla içəri keçib evin vəziyyətini gördükdə bir anlıq tutulur.Hər yer dağınıq vəziyyətdə idi,içki qoxusundan içərdə durmaq mümkün deyildi. Ayanla aralarında olan problemlərdən xəbərsiz olduğundan sual dolu baxışlarla Anara çevrilir.
Heydər"Bu evin halı nədi belə?