YAZAR:GUNEL
Möcüzəli Talehim
45-ci bölüm
Ölüm heç gözləmədiyi anda tapar insanı..Həyatda itirəsi heç nəyi olmayanlar üçün xoşbəxtlikdi ölüm..Sevənləri,ailəsi olanlar üçün isə qorxulu yuxudur..Kənanda ölümə getdiyindən xəbərsiz addım-addım xəstəxanaya doğru gedirdi.Peşman idi, Ayana bütün bunları yaşatdığı üçün, Sevdanı pərişan vəziyyətdə qoyduğu üçün..Ən əsası isə çörəyini yediyi, atası qədər sevdiyi Rüstəmin bu vəziyyətə düşməsində payı olduğu üçün. Son peşmanlıq fayda etməzdi, bunu çox gözəl bilirdi ancaq nə olursa-olsun,gərəkərsə ayaqlarına qapanıp onlardan əhv diləyəcəkdi.Nə qədər ki, Gülşən onları paramparça etməmişdi bütün gerçəkləri açıqlamalıydı. Ağlı başına çox gec gəlmişdi amma bu həqiqətləri üzə çıxarmağı özünə borc bilirdi.
Ayangil isə xəstəxanadakı son işlərini həll edib Rüstəmi evə aparmağı planlaşdırırdılar.Həkim artıq səhhətində heç bir problem olmadığını bildirib evə buraxılması üçün izn vermişdi. Həlimə Rüstəmin əşyalarını çantaya yerləşdirdikdən sonra Səlimlə köməkləşib onu xəstə arabasına mindirir. Rüstəm"mən şikəst deyiləm, özüm gedərəm"deyə inad etsə də Həlimə şirin dilinə salıb onu yola gətirir. Sevda və Səlim belə gündə onları tək qoymamışdılar.Səlimin maşını olduğundan artıq xərc çəkib taksi turmaq yerinə Rüstəmi maşınla rahat şəkildə aparmağı məsləhət bilmişdilər. Sevdaya çox hərəkət etmək ziyan olsa da inadına salıb Səlimi yola gətitmişdi.

Rüstəmgilin palatadan çıxdığını görüb ayağa qalxırlar. Sevda əyilib onunla görüşürdən sonra hal-xoş etməyə başlayır.
Sevda'Keçmiş olsun Rüstəm əmi; bizi çox qorxutdunuz"
Rüstəm"Çox sağol qızım, bura qədər əziyyət çəkmisiniz"
Sevda"O nə sözdür əmi,nə etsəmdə sizin əziyyətlərinizi ödəyə bilmərəm. Atamın göstərmədiyi sevgini sizdən gördüm mən"
Səlim Sevdanın Rasimi xatırlayıb üzüldüyünü gördükdə içi parçalanır. Onun üzülməsinə dayana bilmirdi, söz vermişdi özünə bundan sonra onu çox xoşbəxt edəcəkdi, keçmişdi unutduracaqdı.

Səlim"Hava çöldə onsuz soyuqdu, gəlin tez gedək. Bu şaxtalı havada