Rüstəm əmini xəstələndirməyək birdə' Rüstəm"Mən köhnə torpağam oğul,narahat olma sən heç nə olmaz" Həlimə'Hə Səlim, Rüstəm özünü 20 yaşındakı kimi hissedir hələ də,yenidən evlənmək sevdasına düşməsə yaxşıdî" Rüstəm"Mənim gözüm səndən başqasını görmür ki,Həliməm" Onların bu yaşda bir-birilərinə olan sevgiləri Ayangili həm sevindirir həm də güldürürdü.

Çölə çıxaraq Rüstəmi maşına mindirmək istəyirlər ki, arxadan gələn səs onları ayaq saxlamağa vadar edir. Anar bu gün Rüstəmin xəstəxanadan çıxacağını bildiyindən bura gəlib onunla danışmaq istəmişdi. Ayan öldürücü baxışlarla ona baxıb sanki'niyə gəldin"deməyə çalışırdı.Rüstəmdə əvvəlki hörmətini itirmişdi ona qarşı, Ayan hər nə qədər inkar etsədə qızını incitdiyindən kimi əmin idi.
Anar"Rüstəm əmi bilirəm mənə hirslisiniz, buna haqqınızda var " Rüstəm"Sənə hirsli deyiləm Anar, sadəcə qəlbim qırılıb. Bu qədər yalan-dolana nə gərək vardı? " Anar"Nə desəniz haqlısınız amma biz bir-birimizi gerçəktən sevdik, mən Ayanı canımdan çox sevirəm" Rüstəm "Onda niyə ayrıldınız hə? Ayan mənə heç nə demir amma mən qızımın gözlərinə baxanda anlayıram o üzgündü. Ona neyləmisən bilmirəm amma qızımı üzəni məndə üzərəm bilmiş ol"

Kənan isə artıq xəstəxananın önünə çatmışdı. Qarşıda dayanan Ayangili gördükdə son dəfə nəfəsini dərindən çəkib yolu keçməyə hazırlaşır, Taleh isə maşınında əyləşib onun yolu keçəcəyi anı gözləyir.Kənan"Ayan"deyə onu səsləyin işiqforun yanmağını gözləyir. Hər kəs səs gələn tərəfə dönüb onu gördükdə təəccüblənir.
Ayan"Bunun burda nə işi var"
Səlim"Əcəlinə susayıb deyəsən, Anar görməsə yaxşıdı"
Həlimə"Aman Allah, bircə problem çıxmasın, Rüstəmin ürəyi tab gətirməz artıq"
Qırmızı işıq yanan kimi Kənan ayağını yola qoyaraq qarşı tərəfə keçməyə hazırlanır. Taleh maşını sürətlə xodlayıb onun üstünə tərəf sürür, hər şey bir anın içində baş verir. Maşın Kənanı vuraraq havaya qaldırır, daha sonra arxasına baxmadan ordan uzaqlaşır. Yerə çırpılan, al-qana boyanmış Kənanın huşsuz bədəni bir tərəfdə qıvrılıb