olduğunu. Ayan sən də ba-ğışla. Anar, A-nar sə-ni, al-datmayıb..Rüs-təm əmi haqqı-nızı halal edin"
Və gözləri bu dünyaya əbədi olaraq bağlanır..Bir ömür sona yetir, həyat çiçəyi sönür. Sevda və Ayan başını onun sinəsinə qoyaraq hönkürürlər. Keçməkeçli yollardan keçən fədakar dostluq burada sona yetir...
1 həftə sonra..
Kənanı ata və anasının yanında dəfn etmişdilər. Rüstəm"dostumun oğluna yaxşı sahib çıxa bilmədim"deyə özünü günahlandırırdı.Ayan və Sevda isə özlərinə gələ bilmir, bütün gün ağlayırdılar. Ayan hər gün onun məzarını ziyarətə gedir üstünə qərənfillər qoyurdu. Kənanın etdiyi pislikləri çoxdan unutmuşdu belə, dostluğun tələb etdiyi fədakarlıqların hamısını etmişdi..Bircə onun son nəfəsdə dediyi"Anar səni aldatmayıb'sözü dolanırdı ağlında. Nə demək istəmişdi axı? bilirdi bunu? Telefonuna gələn mesajı oxuduqda isə bütün bədənindən tok keçir sanki'Həyatınla bağlı gerçəkləri bilmək istəyirsənsə Anarla birlikdə Heydər Məlikovun evinə gəl'
Gülşən qərarını vermişdi artıq bu gün hər şey gün üzünə çìxacaqdı.5 ildir qovrulduğu intiqam hissi bu gün sona yetəcəkdi. Etdiyi günahlarla üzləşməyin zamanı idi. Neçə gündür vicdanı sızıldayır, rahat yuxu yata bilmirdi. Kənanın siması bir an olsun gözünün önündən getmirdi. Peşman idi amma nə faydası. Ayanın pərişan olduğunu bildikdə daha da dərindən sarsılmışdı.Eyni mesajı həm Ayana həm də Anara göndərmişdi,gələcəkl­ərindən adı kimi əmin idi. Bu gün hesab günü idi...
Rüstəmgil səs gələn tərəfə çevrilən kimi şok olurlar. Ayan ora çatan kimi Kənanın qanlar içində olan üzünü əlləri arasına alır. Sevda əyilərək onun əllərini əlləri arasına alır. 3 dost son dəfə bir araya gəlirlər yenə.Həliməgil isə gözyaşı içində seyredirlər olayı. Anar və Rüstəmdə özlərini ora çatdırırlar. Ayan və Sevdanın halı qəlb dağlayırdı. Hər ikisi hıcqıraraq ölməməsi üçün ona yalvarırdılar.
Sevda"Kənan dayan nə olar, bizi buraxıb getmə"əlini isitmək istəyərcəsinə isti nəfəsiylə ovxalayırdı
Ayan"Dostum məni eşidirsən?bu qədər tez qaçıb canını