atan Heydər Məlikov biz körpə ikən narkotik qaçaqçılığıyla məşğul idi..Uşaq idik biz o vaxtlar.Mən,bacım, atam və anam 1 otaqlı daxmada qalırdïq. Maddi durumumuz çox pis idi...Uşaq olsam da gözəl xatırlayıram.Bir dəfəsində atam evə yaxşı bazarlıq etmişdi, kiçik bacım Sədəf və mənə arzusunda olduğumuz gəlinciklərdən almışdı,Uşaq ağlı ,necə sevinirdiksə..Anamla birlikdə danışıq əsnalarında eşitdim ki, Heydər Məlikovun yanında köməkçi olaraq işə götürülüb'
Anar "Yox, yox"deyərək hönkürüb yerə çökür. Ayan isə hərəkətsiz qalaraq onun dediklərini dinləyir.
Gülşən"Sonra günlərin bir günü atam pis vəziyyətdə gəldi evə.Anama"Heydər pis yolun yolçusudu, insanları, gəncləri zəhərləyir. Mənə narkotik satdırmaq istədi, qəbul etmədim. Övladlarımın boğazından haram tikə keçirə bilmərəm"dedi. Anamda ona arxa çıxdı, yanında oldu. Amma qara günlərimiz ondan sonra başladı..Heydər hər gün atamı təhdit edirdi və sonda bir gün gecə vaxtı evimizə əli silahlı 2 şəxs girdi, anam bizi çarpayının altına gizlədib"səsiniz çıxmasın indi gəlirəm"dedi amma gələ bilmədi Anar..Gələ bilmədi. 2 əl silah səsi gəldi və ardından çırpılan qapının evi titrətməsi...Anamla atam cansız bədəniylə yerdə yatırdı, bacımla birlikdə onları oyatmağa çalışdıq amma o qədər şirin yatmışdılar kI, oyanmadılar "
Anar"A-ata, yalandı de!Susma!"
Ayan"Aman Allah"deyib Anarın yanına çökərək onu qucaqlayır.
Gülşən hıcqırıqlarla sözünə davam edir"Bizi yetimxanaya apardılar..Mən zamanla ölümün nə demək olduğunu anladım amma bacım anlamadı. Hər gün"anamgil nə vaxt gələcəklər?"deyə soruşurdu məndən.Canım bacım, Sədəfim"
Ayan"Sə-Sədəf?"
Gülşən"Sonacan dinlə gözəlim..Bir gün dözmədim, yetimxananın bağçasından çıxıb anamgilin qəbrinə getmək istədim. Uşaq ağlı, guya hardan tapacaqdım ki, yolu? Bir qadın"səni anagilin məzarına apararam"deyə başımı aldadıb məni özüylə apardı. Qaranlıq bir otağa, bir neçə üstü-başı cırıq uşaqlarla birlikdə oraya kilidlədi. "Buraxın, bacıma gedəcəm"desəmdə dinləmədilər..Məni dilənçilik etməyə