ə məcbur etdilər. Yollard qaraçılıq etməklə, ona-buna ağız açmaqla böyüdüm.Bir gün yetimxanaya bacımı görməyə getdim amma"bacın burda yoxdur, onun bundan sonra başqa ailəsi var"dedilər. Bütün ümidim puça döndü amma azından onun həyatı normal olacaq deyə sevindim..Bir müddət keçəndən sonra polis dilənçi dəstəni tapıb dağıtdı. Ortada yapayalnız qaldım. Küçələrdə yatırdım..Bir gün bir adam yaxınlaşdı mənə"gecənin pulu nə qədərdirsə verərəm"dedi, heç nə anlamasamda razılaşdım. Məni otelə aparıb vəhşicə qadın etdi..Ondan sonra həyata nifrətim daha da artdı. Küçələrdə qalmağın dərdindən o yolun yolçusu olmuşdum artıq. Özümdən iyrənsəmdə başqa çarəm yox idi. O illər ərzində atalarının kim olduğunu belə bilmədiyim 3 uşaq itirmişdim..Sonra isə bezdim hər şeydən intahar etmək istədim amma ona belə imkan vermədilər Anar..Məni yolumdan saxladılar.Həyatıma normal tərzdə davam etmək istədim, kirayə ev tutub xadiməlik edərək keçinməyə başlamışdım. Gələcəyimi qurmaq üçün ondan-bundan kitab alıb tələbə olmağa hazırlaşırdım.İstədiyim olduda, həyat ilk dəfə üzümə güldü. İstədiyim yerə qəbul oldum; Həyatım normala dönəcək sandım..Universitetdə ilk gün səni tanıyana qədər hər şey normal idi, soyadının'Məlikov'olduğunu eşidəndə nifrət qığılcımları yenidən baş oyatdı içimdə. Atanın Heydər Məlikov olduğunu öyrəndiyim gün intiqam andı içdim, sizi yerlə bir edəcəkdim, sənin sayəndə olacaqdı bu"
Anar"Niyə mən hə?Allahın cəzası niyəə? '
Ayan ona qoşularaq ağlayıb'qurban olum sakitleş "deyirdi
Gülşən"Səni gerçəktən sevdim Anar, ürəyinin gözəlliyinə, insanlığına vuruldum. Atangilin qarşısına çıxıb kim olduğumu dedim, evləndikdən sonra sənə hər şeyi açıqlayacağımı dedim.Yenə şərəfsizliyə əl atıb mənə həyatınızdan getməyim üçün pul təklif etdi amma qəbul etmədim. Sonra da o lənətə gəlmiş qəza..Üzüm seçilməz hala düşmüşdü, paramparçaydı. Atanla anan yanıma gəlib məni pulla xaricə göndərib əməliyyatla başqa bir üz verilməsini əvəzində həyatınızdan çıxıb getməyimi istədilər..Başqa çarəm yox