Seyid Mirbabayevin əsl adı Mir Tağı idi. 1867-ci ildə mərsiyəxan ailəsində doğulub, atası və böyük qardaşları kimi mərsiyəxanlıqla məşğul olurdu. Sonralar xalq məclislərində xanəndə kimi şöhrət qazanıb; 1910-cu ilə kimi Bakının musiqi həyatında mühüm rol oynayırdı. Teatr tamaşalarının fasilələrində və Şərq konsertlərində mahir müğənni kimi yaxından iştirak edir və 1906-cı ildə «Qrammofon» şirkəti tərəfindən Riqaya səsinin vala yazılması üçün dəvət almışdı. Deyilənə görə, Seyidin səsi yazılan vallar əl-əl gəzərdi...
Seyidin çox ürəyəyatımlı səsi vardı. Varlılar bir-birinin bəhsinə onu övladlarının toyuna aparar, qızılları başından ovuc-ovuc tökər, toyu qapadanda isə qiymətli hədiyyələrlə yola salardılar.
Tağıyev də Seyid Mirbabayevin səsinin vurğunu idi. Tez-tez onu evinə dəvət edər, səsinə qulaq asar, birə-üç haqqını verib, sonra da tapşırardı:
— Seyid, səsindən muğayat ol, korlanmasın. Bu səs Allahın sənə verdiyi elə nemətdir ki, qədrini bilməsən, bir də ələ düşməz. Sənin səsin pulla alınası mümkün olmayan nemətdir.
Seyid də eşitdiyi xoş sözlərdən, tərifdən və aldığı yüksək puldan razı qalıb əlini gözünün üstünə aparardı:
— Sağ ol, Hacı, Allah səni üstümüzdən əskik etməsin.
— Seyid, iki gün sonra yenə gəl, səni və çalğıçılarını gözləyəcəyəm.
— Hacı, məni məzur tut, gələ bilməyəcəyəm. Həmin vədəni başqasına söz vermişəm. Məhərrəmlik ayı başlayacaq deyə, toylar ara vermir. Milyonçu Şıx Balayevin varı-yoxu, gözünün ağı-qarası oğlunun toy məclisini aparmağa dəvət almışam. əgər əvvəlcədən bilsəydim, təklifi qəbul etməzdim.
— Neynək, Seyid, başqa vaxta qalsın...
Bakıda adları dillər əzbəri olan Şıx Balayev yeganə övladının toy məclisini aparmaq üçün Seyid Mirbabayevi çağırmışdı. Yeni evlənənlərin şərəfinə təmtəraqlı bir məclis qurulmuşdu. Qonaqlar qızıl-cəvahirat içərisində üzürdülər. Onların belinə bağladıqları xəncər, behbud və tapançaların bəzəyinə sərf edilən qızıl-gümüşün qiymətinə əməlli-başlı imarət tikdirmək olardı. Seyid də çağırıldığı məclisin