k istəmirdim..

"Əsas elədiyimiz səhvlərdən nəticə çıxarmaqdır"
Tələsmək bütün insanların etdiyi bir səhvdir. Tələsik qərar vermək isə axmaq bir hərəkətdir. Belə ki,bu halda heç vaxt düzgün qərar verə bilməzsiniz. Tələsəndə heç bir şəkildə əslində düşünməli olduğumuz şeyləri düşünə bilmirik. Ağlımıza gələn ilk şeyi edirik. Rəşad mənim belə bir qərarım idi. O çox yaxşı insan idi. Onla aramızda bir "elektrik" olmamışdı. Yəni heç cür bir-birimizə isinə bilmirdik. Bunu ikimiz də istəmirdik,məncə.
Universitetin kafesində oturub onu gözləyirdim.Hələki nə deməli olduğumu bilmirdim. Son günlər boşboğaz insanlar Aysellə aralarında nəsə olduğunu şaiyə olaraq yaymışdılar. Bu mənim vecimı belə deyildi,amma yeni qərar qəbul eləmişdisə bilməli olan insanlardan biri də mən idim.
R:Salam.
Gözlənilən soyuqluq.
N:Salam.
R:Nəsə olub?Məni görmək istəmisən.
Ciddi bir ifadə ilə ona baxdım. Dik-dik ona baxırdım. İlk sən mənə söz deyəcəkdin.
N:Nə olacağını sən deyəcəksən.
Üzündəki ifadə dəyişdi. Üzü qızarmışdı. Özün özünü ələ verdin!
N:Sən deməmiş mən deyim,yeni bir qərar qəbul eləmisən. Anlayışlı bir insan kimi səni başa düşürəm. Mən sənə istədiyini verə bilməmişəm və başqası verir. Çox gözəl,amma zəhmət olmasa yeniliklərdən məni xəbər et. Əslində daha ehtiyac yoxdu. Bundan sonra sən öz yoluna,mən öz yoluma.
R:Nil..Ni
Əlimi havaya qaldırıb ona sus işarəti verdim.
N:Hər şeyi bilirəm. Daha birlikdə olmağımıza lüzum yoxdur.
Bunu deyib ayağa qalxdım. Geriyə qalan ailəmlə danışmaq idi. Onlara bir sevdiyim olduğunu və evlənmək istədiyimizi deyəcəkdim. 1 ay içindı toy falan olacaq və hər şey bitəcəkdi.
Axşam yeməyi sakit keçirdi.Güclə də olsa onlara gülümsədim.
N:Ana sonra danışa bilərik?
Hamı yeməyini saxlayıb mənə baxdı.
N:Anamla sadəcə.
Anam anında süfrədən qalxıb mətbəxə keçdi. Bu o demək idi ki,mən də onla ora getməli idim. Mətbəxə keçən kimi anamı qucaqladım.
A:Nə olub?
Anam çox qorxmuşdu.
N:Ana..Biri mənə elçi gəlmək istəyir.
Sual dolu baxışları məni