idi.Gözünü yoldan ayrımadan sözə başladı.
R:Çox balaca idi.
Gözlərimi qıyaraq ona baxdım.
N:Hə. Nöqtə kimi idi.
Üzünü çevirib mənə baxdı. Birdən üzünə kədər çökmüşdü..Yolun sonuna gələndə maşından düşməyə hazırlaşırdım ki,qolumdan tutub məni saxladı. Bir müddət üzümə baxdıqdan sonra dodaqlarnı dodağıma sıxdı.
R:Sənin üçün darıxmışam.
Maşından düşüb evə tələsdim. Anama görüşəcəyimizi demişdim. Onlar üçün çox böyük bir oynamalı olacaqdım.Yox,olacaqdıq..
Hər şey hazır idi. Haradasa 5 dəqiqəyə çatacaqdılar. Mən heç cür sevinə bilmirdim. Onun mənlə evlənmək səbəbi sadəcə bizim körpəmiz idi. Bəli,mən sırf belə şəkildə ərə gedəcəkdim. Bütün qızlar kimi sevinmədən,ilk həyəcanını yaşamadan..
Atam artıq onları içəri dəvət etmişdi. Günəş xanım və Şahin bəy. Günəş xanım o möhtəşəm təbəssümü ilə ətrafa xoş enerji saçırdı. Şahin bəy nə qədər zəhimli görünsə də çox incə adam idi. Mənimlə görüşəndə sanki məni illərdir tanıyırmışlar kimi görüşürdülər. Rəhman maşında oturub cavabı gözləyirdi. Bizim adətə görə bu mərasimdə gələcək bəy iştirak etməməli idi. Atamla Şahin bəyin söhbəti elə tutmuşdu ki,illərin dostuna bənzəyirdilər. Anamla Günəş xanım da hansısa yeməyin reseptini bölüşürdülər. Bacımla birlikdə dayanıb çay aparmağa hazırlaşırdıq.
B:Mən Rəşadla..
N:Yox,sadəcə zrft edirdim. Bəhs elədiyim adam həmişə Rəhman olub.
Heç nə anlamasa da məni qucaqladı. Evdəki hamı bu söhbətə görə canlanmışdı sanki. Elçilik mərasimi də başa çatdıqdan sonra artıq nişan və toy vaxtları danışılmışdı. 10 gündən sonra nişanım,20 gündən sonra isə toyum olacaqdı. Atamgil tez istəməsələr də Şahin bəy onları razı sala bilmişdi. Çıxanda mənimlə də görüşüb getdilər. Atam və anam seçimimə görə mənimlə fəxr edirdi. Hə,Rəhman çox tərbiyəli ailədə anadan olmuşdu. Ailəsi də çox kübar idi. Zəngin səsi məni fikirlərdən oyatdı.
R:Nil necəsən?
N:Normal sən?
R:Mən də normal. Sabah arxanca gələcəm. Bura dənizkənarına gedərik.
Cavab verməyib dəstəyi asdım. Allah xatirinə,axı indi nişanlı sayılırdıq!Toya