o mənim ərim idi. O da bundan istifadə edirdi. Məni hər dəfə qaçdığım öpüşlərə qərq edirdi..
Həyat həmişə gözlədiyimiz və istədiyimiz kimi olmur ama..Bunu unutmuşduq..Səhər heç qalmaq istəmirdim. Dünənin yorğunluğu hələ də üstümdə idi. Rəhman hələ də yataqda idi və yatmışdı. Gözlərimi açıb ətrafa baxdım. Hələ də yad gəlirdi bu otaq mənə. Gözlərimi qırpışdırdım. Tərpənsəm Rəhman da oyanacaqdı və bunu istəmirdim. Ehmalca ayağa qalxdım. Qalxıb bir baş hamama getdim.Beynim hələ də dumanlı idi. Evli olduğumu təsəvvür edə bilmirdim. Hə əlbəttə axı bu gün ilk gün idi. Həyat yoldaşım bir neçə metr məndən uzaqda yatmışdı. Həyat yoldaşım..Onunla belə nə vaxta kimi olacaqdıq?Hə əlbəttə kim olsa düşünərdi ki,mənimlə evlənib,hətta hamilə ola-ola. Ona həyatım boyu borclu olmalıyam falan..Bu bizim millətin düşüncəsi idi. Heç kəs qarşı tərəfi düşünmürdü. Niyə özüma günahkar hiss etməli idim ki? Onun günahı idi kişi kimi cəzasını çəkməli idi.İndi körpəm var idi,tək deyildim..
Saçımı quruluya-quruluya otağa girdim. Yataqda oturub mənə baxırdı.
R:Sabahın xeyir.
O mükəmməl gülüşü yenə üzündə dolaşırdı.
N:Salam.
R:Möhtəşəm gecədən sonra necə yatmısan?
Gülərək üzüma yana çevirdim. Bu adamda heç utanmaq yox idi.
N:Sənin işin gücün yoxdu?
R:Bir neçə gün evdə olacam.
Elə baxma mənə,baxma!
N:Yatağla qucaqlaşmaqdan doydunsa qalx bəzi şeyləri danışmalıyıq.
Yataqdan qalxıb düz yanıma gəldi. Onu görməzdən gələrək saçımı qurulayırdım. Əyləşdiyim stulun uclarında əllərini sabitlədi. Güzgüdən mənə baxa-baxa danışırdı.
R:Nə danışacağıq ki?İlk gündən mənim "ipimi yığacaqsan?".
Qaşımı qaldırıb ona ciddi ifadə ilə baxdım. Başa düşdü ki,vəziyyət gözlədiyi kimi deyil. Əyilib məni öpdü və otaqdan çıxdı. Yəqinki hamama gedirdi. Bu müddət ərzində əynimə rahat bir şeylər geyinib mətbəxə düşmüşdüm. Sevinc xanım səhər yeməyini hazır edib bizi gözləyirdi. Gülüşümlə onu salamlayıb masa arxasına keçdim.Birazdan Rəhman da mənə qatılmışdı. Sevinc xanım çayları süzüb bizi tək qoydu.
R:Səni