və sənə bu hərəkətinə görə əzab vermək istəyirdim. Sənə qarşı olan hislərimə görə də səni cəzalandırmaq istəyirdim.Hər şeyi geriyə ala bilsəydim özümü sənə
sevdirərdim..
Ah,Rəhman..Nə edəcəkdim sənlə?
N:Mən Rəşadla ciddi heç nə yaşamamışam.
Başını qaldırıb o qəzəbli baxışlarını mənə zillədi. Nəsə demək istəyirdi,amma demirdi..
N:Nə?
R:Nil,o səni heç vaxt sevməyib.
Nə danışırsan?
N:Başa düşmədim?
R:O sənlə sevgili olandan bir müddət sonra başqa qızla birlikdə idi,buna öz gözlərimlə şahid olmuşdum.
Deməyə sözüm yox idi,əclaf. Səni məcbur edən nə idi bəs?!
N:Önəmli deyil.
R:Sevdiyin adam səni aldadıb və önəmli deyil?
Bu suala mütləq cavab verməli idim?
N:Bilirsən..Mən onu heç vaxt sevməmişəm.
Başımı aşağı salladım,dediklərimdən özüm də utanırdım.
N:Bizim münasibət rəsmi idi,sanki bir birimizə məcbur idik. Onsuzda onunla münasibətimizdən bir müddət sonra sən peyda oldun. Daha da uzaqlaşmışdım ondan. Bu münasibətdən yorulurdum,sıxılırdım.Hər dəfə bitirmək istəyəndə daha da mələk cildinə girirdi. İndi sənin dediklərinə çox təəcüblənirəm. Həqiqətən heç duyuq düşməmişdim.
Bu söhbəti nə mən,nə də o davam elətdirmək istəyirdi.
R:Hər şey geridə qaldı.
Əlini uzadaraq əlimi tutdu. Həmişə belə olmurdu,Rəhman. Nədi yoxsa ancaq gecələr adam olurdu? Əlimi əlindən çəkdim.
N:Soyuq oldu bəlkə qonaq otağına gedək.
Orda söhbət eləmək daha rahat olacaqdı. Onsuzda ikimiz də yuxusu qaçmışdı.Ona da özümə də çay süzdüm,içkili idi ayılsa yaxşı olardı. Divanda yerimi aldım. Rəhman məni anında yerinə çəkdi.
N:Rəhman!
R:Əminəm bu əsəb balacanın işləridir.
Daha istəsəm də tərpənə bilmirdim. Məni qucağına sabitləmişdi.
R:Nil,mən onsuzda kifayət qədər itirmişəm,daha heç kəsi itirmək istəmirəm.
Bu nə demək idi indi?Çapalmağı buraxıb sakit dayandım.
N:Kimi itirmisən ki?
Ailəsi yerində idi.Başqa nə?
R:Hə sən bilmirsən axı,mən ailəmin doğma övladı deyiləm.
Daha məni nə qədər təəcübləndirəcəkdin?
R:Əvvəl atam,sonra anam.Pəncərədən baxıb həmişə yollarını gözləyirdim.