istəyə-istəyə yox deyirsiniz. Maneələr xoşbəxt olmağınıza mane olur. Qürur həmişə addım atmağa qoymur. İstəklərimiz keçir ön plana. Elə yaşayırıq ki,sanki həmişə yaşayacağıq. Sevdiklərimizin qiymətini bilməliyik. Həyatda yaşam üçün yeganə düstur budu. Bacardığımız qədər xoş münasibət göstərməliyik. Həyatda başqalarını xoşbəxt etmək qədər gözəl nə var ki?Məncə əsl xoşbəxtlik budu..
Lənət şeytana,bu nə səs idi axı?!Gözlərim bağlı halda oyan-buyana çevrildim. Səs kəsilmək bilmirdi. Göz qapaqlarımı açıb ətrafa baxdım.Rəhmanın telefonu zəng çalırdı. O isə hələ də yatmışdı. İlahi,bu səs küyə ayı belə qış yuxusundan oyanardı! Telefonu götürüb zəngə adboy verdim. Kim idi axı səhər tezdən?!Tərpənməyimə görə Rəhman da oyanmışdı. Onun da mənim də gözlərim bağlı halda idi.
R:Nolub?
N:Kimsə səhər tezdən səninlə danışmaq eşqinə düşmüşdü.
Telefona baxmaq əvəzinə yenə mənə "sarmaş-dolaş" oldu.
N:Saat neçədi?
R:Hər neçədi. Yat sən.
N:İşə getməyəcəksən?
R:Yox. Bu gün anamgilə gedəcəyik,amma indi imkan ver yataq.
Nə tənbəlsən!Qalxmaq istəyirdim ki,imkan vermədi.
N:Mən durub hazırlaşım yat sən.
R:Yox.Burda qal.
Başını sinəmə qoydu və eləcə də yatdı..

****
R:Səni görmək istəyirlər. Elə bil 4 gün əvvəl gördükləri sən deyildin.
İkimiz də güldük.
N:Özün darıxmırsan onlar üçün?
R:Mən həmişə onlardan uzaq olmuşam.Əvvəl xaricdə təhsil,sonra xaricdə biznes,sonra ayrı ev. Onlar da bu halıma öyrəşib. Nə vaxt istəsələr görüşürük.
Cavab vermək əvəzinə susdum.
R:Bir neçə həftə sonra onlara hamilə olduğunu deyərik. Çox sevincəklər.
O gülüş..
N:Balaca artıq böyüyür. Birazdan dəyişiklikləri hiss edəcəklər. Nə deyəcəyik?
R:Mən ondam çox məmnunam,başqalarını dərd etmə.
Əlimi tutdu. Bu xoşbəxtlik heç bitməsəydi kaş..
Artıq anasıgilə çatmışdıq. Onlarla salamlaşıb həyətə girdik. Bura onlarım bağ evi idi. Həyət əsl xanım əl işi idi.Rəngbərəng güllər,səliqə. Günəş xanımın incəliyi özünü burda da göstərmişdi. Məni gördüklərinə yaman sevinmişdilər. Bütün günü söhbət filan artıq