vaxtım çox maraqlı keçirdi. Rəhmanla münasibətim üçün eyni şeyi deyə bilməyəcəm. Qayıdaq sizinlə 3 ay əvvələ,o geri qayıdandan sonra nə qədər soruşsam da deməmişdi niyə getdiyini. Amma təbii ki,mən bunu öyrənmişdim. Ora getmək səbəbi Bahar adlı o qadın idi. Bahar Rəhmanla bir universitetdə oxumuş və uzun illər onun yaxın dostu olmuşdur. Deyilənə görə indi də sadəcə dostu idi.Düşündüklərim bir fərziyyə ola bilərdi,amma mən sanki bu münasibətdə daha çox şey görürdüm,həm də ikisinin də gizlətdiyi şeylər. Öyrəndiyimə görə,Rəhmanla bir neçə aylıq münasibətlərindən sonra Bahar psixoloji depresiya yaşayıb. Bu münasibətdə ciddi heç nə olmayıb. Bunu Rəhmanı müdafiə etmək üçün demirəm,amma həqiqət bu idi. Rəhman da dediyinə görə sadəcə ona kömək etmək üçün gedib və kiçik bir sürprizlə qarşılaşıb:körpə. Bu məsələ hüquqi yolla aydınlığa çıxmışdı:uşaq Rəhmanın deyildi. Bahar sadəcə bu qənaətə psixoloji vəziyyətinə görə gəlibmiş.Bunu bildiyimi Rəhmana da demişdim,o özünə haqq qazandırmadan təslim olmuşdu. Aramıza heç getmiyəcək qış gəlmişdi. Günəş xanımgilə görə bir otaq da yatsaqda aramıza gələn soyuqlar hər mövzüda bizi ayrı salmışdı. Artıq hamiləliyin beşinci ayına keçmişdim. Hamiləlik mənə əsəb və bir az artıq çəki gətirmişdi. Amma artıq çəki mənə düzgün biçilmiş bir bədən bəxş eləmişdi. Bir oğlum olacaqdı. Onu hiss edirdim. Tez-tez həkim müayinələrinə gedirdim ki,heç bir problem olmasın. Onu indidən çox sevirdik. Dünyaya gəlməyinə az qalmışdı və məndən çox bu ailə onu gözləyirdi.
Bu nədi,süfrə arxasında bir mən yox idim deyəsən? Yerimi alıb gülümsüyərək hamını salamladım. Rəhmanın soyuq baxışları xaric hər şey hava kimi isti idi.Rəhman həmişə süfrədə 10 dəqiqə oturar və sadəcə çay içib gedərdi. İndi isə nə əcəbsə yemək belə yeyirdi. Təbəssüm edərək ona baxdım.
N:Nə əcəb hələ işə getməmisən?
Başını qaldırıb az qala təəcüblə mənə baxdı.
R:Bu gün evdə olacam,mənim əvəzimə atam gedəcək.
Hm. Gün ərzində Rəhmanı çox az görürdüm. Görsəm belə görməmiş kimi bir vəziyyət