ayağımla torpağı qarışdırırdım. Gəlib yanımda oturdu. Nə o danışırdı nə də mən,halbuki danışlası bir dastan sözümüz var idi..Dərindən nəfəs aldı.Üzünü mənə çevirdi.
R:Dünyaya gəlməsinə lap az qalıb.
Üzümü ona çevirmədən başımı tərpətdim. Qarnım böyümüşdü artıq. Oğlumun təpiklərini belə hiss edirdim. Əlimlə qarnımı sığalladım. Mənə baxıb gülümsədi.
R:Açıq havada daha gözəl görünürsən.
N:Çox sağ ol.
R:Mənimlə mə vaxta kimi belə rəftar edəcəksən?
Üzümü ona çevirdim. Nə cavab istəyirsən axı?
N:Vəziyyəti çətinləşdirməyək məncə,Rəhman.
Əli ilə üzümü sığalladı.
R:Səndən uzaq olmaq mənə əzab verir,sən ərgən deyilsən axı. Bu küskünlüyü uzatmağın mənası yoxdu.
N:Rəhman xahiş edirəm.
Üzü ciddi ifadə aldı.
R:Nil,əsas mən xahiş edirəm.
Qolunu çiynimə doladı və məni özünə sıxdı. Buna əsk refleks göstərmiyəcək qədər çox darıxmışdım onun üçün.Əlini tutdum. Bir an heç nə başa düşməsə də sonra sakitləşdi. Dənizi seyr edirdik. Xəfif külək əsirdi və bu da kiçik dalğları bizim sahilə gətirirdi. Dəniz elə aydın idi ki.
R:Adının nə olmağını istəyirsən?
Gülümsədim. Doğurdan ona heç ad düşünməmişdim.
N:Heç bir fikrim yoxdur. Səncə?
R:Mən Nihat deyə düşünürəm.
N:Gözəl addır,olsun.Ata olmaq necə hisdi?
Bu an əlini çiynimdən belimə endirdi.
R:Gözəl duyğudu. Bəzən gecələr sən yatanda əlimlə onu sığallayıram. Nil,o hərdən təpik atır!
İlahi,bu adamı necə də sevirdim. Gülüşüm bütün sahilə yayılmışdı. Gülüşümü susduran onun öpüşü oldu. Bir anlıq dodaqlarıma yumulmuşdu.
R:Evə gedək,hava isti olsa da soyuq ola bilər sənə.
Evə gedəndə bir sərinlik hiss elədim. Bayaqdan günəşin şüaları məni yaman isindirmişdi. Özümü anında mətbəxdə yemək yeyərkən tapdım. Həqiqətən hamiləliklə birlikdə aşırı aclıq da gəlmişdi mənə.
R:Yavaş ye.
Çevirilib qapıya baxdım.Qapıya söykənmiş bu adam niyə həmişə məni belə anlarda yaxalayırdı?Ağzı dolu halda danışmağa başladım.
N:Mon bir az acomışdım.
O möhtəşəm gülüş. .
N:Nəyə gülürsən?
Gəlib qarşımda dayandı. Nə?
R:Nə qədər gözəl göründüyün