n haqqında bir fikrin var?
Yanaqlarımda alov istiliyi hiss elədim. Allanmışdılar. Əllərini belimə doladı.Hansı ara belə romantik olmuşdu buz abidəsi?
R:Sənə qarşı içimdə nələr baş verdiyini bir bilsən..
Başını başıma dayamışdı və gözlərimi ondan qaçırmağıma rəğmən o ağılıbaşdançıxarıcı səsi gözlərimi gözlərinə sabitləməyə məcbur edirdi. Bir əli ilə saçımı sığallayırdı. Niyə gözlərini gözlərimdən ayırmırsan?Etmə belə!Bu anda əlini dalğalı saçlarıma doladı. Qara saçlarım əlinə ilan kimi dolaşdı və ehmalca saçımı aşağı çəkdi. Bu hərəkəti ilə başımı yuxarı qaldırmışdı. Artıq istəsəm də başımı tərpədə bilməzdim. Məni soyuduyucuya sıxdı və yenə dodağlarıma yumuldu. Rəhman! Bu öpüş nə qədər çəkmişdi bilmirəm amma bizi Sevinc xanımın öskürəyi ayırmışdı. Belə olacağını bilirdim! O utanmaz gülüşü yenə üzündə dolaşırdı..
Rəhmanın qolları arasında uzanmışdım. Onu ilk dəfə idi belə rahatlıqla qucaqlayırdım. Nə gözəl ətiri var imiş və bu onun öz spesifik ətri idi. Sərtliklə qarışmış ətir qoxusu onun cüsəsi üçün bir ahəng yaratmışdı. Əlimi üzündə gəzdirirdim. Sevdiklərimizi bacardıqca çox sevməli idik məncə.Beləcə həyatda kin və nifrət olmazdı..İkimiz də susmuşduq və sükutu sadəcə dalğaların səsi pozurdu. Rəhman elə bu səslə yuxuya getmişdi.Məni isə fikirlər əsir almışdı:ona sevdiyimi deməli idimmi?Onun mənə deməsini gözləmək istəmirdim daha. Onun mənə olan hisləri əlbəttə mənim üçün vacib idi,amma o məni sevməsəydi belə onu başa düşəcəkdim.Onunla birlikdə olmaq belə mənə bəs idi. Bu ətiri duymaq,ona aid olmaq..
Yuxudan oyananda yataqda tək idim. Saat isə axşam 6nı göstərirdi. Bu vaxta kimi necə yata bilmişdim? Pilləkənlərlə ehmalca aşağı düşdüm:heç kəs yox idi. Rəhmanı tapmaq üçün iş otağına getdim. Budur o burda idi və nəiləsə məşğul idi. Otağa girdiyimi hiss etməmişdi belə. Ona yaxınlaşdıqda başını yuxarı qaldırdı və gülümsədi.
R:Axır ki oyandın.
Şkafa söykəndim və baxışlarımı ona zillədim. Deyim?Özümdə cəsarət tapa bilmirdim. Birdən məni rədd etsəydi?
R:Nə fikrə