a başa düşürəm. Daha canımı yandırma amma. Dözəcək taqətim qalmayıb,Rəhman. Qalmayıb..
Müvazinətimi itirib yatağa əyləşdim.bu dəfə iki əlimi üzümə tutub yüksək səslə ağlayırdım. Qucaqla məni!
R:Ciddi sözümdür,səni sevirəm. Ailəmizi sevirəm. Səninlə çox xoşbəxtəm.
Gülümsəməyə başlaması ilə mən də sakitləşdim. Bizə bir az vaxt lazım idi..Hamiləliyin artıq yeddinci ayında idim və daha əsəbi və ac olmuşdum. Saat neçə idi bilmirəm,amma səhərə yaxın olduğuna əmin idim. Rəhman qollarını mənə sarmışdı və şirin yuxuda idi. Mən isə son gecələr heç yata bilmirdim,buna səbəb isə bütün günü yatmağım idi.Rəhman əli ilə qarnımı qucaqlamışdı. Əlimi əlinin üstünə qoyub olanları təhlil eləməyə başladım:necə də ümidsiz başlanğıc idi bizimkisi.Onun üçün bir müddətlik olduğumu düşünürdüm. Ötəri həvəs..İndi isə onun həyat yoldaşı idim. Onu sevirdim. Məni sevirdi..Mən onunla olduğuma görə çox xoşbəxt idim. Xoşagəlməz bütün xatirələri unutmuşdum. Bu adama heç cür nifrət edə bilmirdim. Hərdən elə düşünürəm ki,onu gördüyüm ilk gündən sevmişəm. O mənim həyatımın dönüş nöqtəsi olmuşdu. O əsl xoşbəxtlik idi..
"Biz həyatdan filmə baxırıq yoxsa filmdən həyata?"..
Ən nifrət elədiyimiz şeyləri belə bir gün sevə bilərik. Bu teoremi unutmayın. Xoşbəxtlik daima bizimlədir,bizə qalan sadəcə onu görməkdir. Çox kiçik şeylərə görə xoşbəxt də ola bilərsən,bədbəxt də. Hər şeyi özümüzə dərd edib həyatımızı yeyib bitirməyək. Hər şeyi gözəl və fərqli düşünün. Ölümdən sonrakı həyatda bizi nə gözləyəcəyini bilmirik. Ona görə də bu həyatı yaşamaq lazımdı.. Həyatda məncə, ən gözəl şey odur ki, insan özü üçün bir nağıl uydura bilsin. Əfsanə ya həqiqət, dəxli yoxdur. Əsas budur ki, uydurduğu nağıla inansın..Bir anlıq xoşbəxt olmaq düşüncəsi ilə başlayıb ömürlük xoşbəxt olmaq üçün..
Yerimdən ehmalca bağçaya düşdüm. Bu son bir neçə gün hava yaman rütubətli idi.Burada yaşıllıqlar içində sahilə baxan iri yelləncək var idi. Düşünmək üçün hal-hazırda ən gözəl yer..Özümü yelləncəyə atdım. Əyləşən kimi ətrafa sükut