k istəsə də icazə vermədim. Wcdə sancılarım daha da güclənmişdi. Birtəhər bayra çıxdım. Rəhman məni tamına tam 15 dəqəyə xəstəxanaya çağırdı. Nolurdu axı?Balacam hələ 7 aylıq idi axı.Nolar,Nihat indi yox! Sancıdan səsim bütün maşına yayılmışdı.Var gücümlə qışqırırdım. Rəhman xəstəxanaya çatan kimi məni doğum otağına apardılar. Ağrı və sevinc bir-birinə qarışmışdı. Nə yəni balacam dünyaya gəlirdi?Amma dilim söz tutmurdu,danışa bilmirdim.
Gözlərimi yumub açdıqca sadəcə xəstəxana işıqlarını görürdüm. Nəhayət yenə o sancı gəldi! Nihat dünyaya gəlirdi.Tez də olsa gəlirdi. Balacam,əzizim,Nihat səni çox sevirəm!

2 il sonra

Hər şeyi öz axarına buraxmaq bu adama kömək etmirdi. O güclü adam getmiş və yerinə aciz ət parçası gəlmişdi.Onun yeganə ümid işığı bu körpə idi.


Rəhmanın dilindən:

Hal-hazırda payız idi. Nilin ən çox sevdiyi fəsil.Hə,sevgilim sən də bu fəsil kimi kədərli idin. Sevgi dolu idin. Hüznlü idin..Mavilərini indi xəyal edirəm. O ürkək baxışlar mavilərinə nə gözəl yaraşırdı. Nihat da sənə bənzəyir,mavi gözlüdür.Bir az şıltaqlıqları var,amma bacarıram onla.Səninlə daha yaxşı bacarardım..Nil,həyatımda hər mövzuda sən əskiksən. Nihat olmasaydı mən ayaqda necə qalardım?O evdən başqa heç bir evdə qala bilməmişəm. Hər yerdə səsin və ətrin var..Sənsiz bacarmıram.. O gün Nihat dünyaya gələndə mən necə də xoşbəxt idim,sən necə də xoşbəxtlikdən ağlayırdın. O halını xatırladıqca qəhələnirəm..Səni sevirəm. İnsan əgər həqiqətən etdiyi səhvlərə görə peşmançılıq çəkərsə, o öldükdən sonra ən çox xoşbəxt olduğu zamana qayıdacaq və ömrü boyu da orda qalacaq. Bəlkə də cənnət dedikləri elə budur?! Mən səninlə olan həyatıma qayıtmaq istəyirəm. Səni istəyirəm...

Rəhman məzarlığa heç vaxt getməyən biri idi. İndi isə o gündən sonra hər gün Nihatla bura gələrdi. Orxideyalar bu məzardan əskik olmazdı.Nihat dünyaya gələrkən Nil həyatına vida