n əminəm.
Udqundum.
N:Nə demək istəyirsən?Başa düşmürəm.
Gözlərini qaldırıb az qala utanaraq mənə baxdı.
R:Kimsə bütün universitetə sənin son vaxtlar bahalı bir maşına mindiyini və onunla aranızda nəsə olduğunu xəbərini yayıb.
Gözlərim kəlləmə çıxmışdı. Aysel. Hər şeyi Aysel etmişdi. Göz yaşlarım yenə özlərini azad buraxmışdı. Lənət olsun,mən sənə utanaraq baxmalı idim sən mənə yox! Əllərim ilə üzamü qapayıb yüksək səslə ağlamağa başladım. Rəşad məni qucaqladı.
R:Sənə inanıram sevgilim.
Daha da sıxıldım ona. "İnanma mənə"ürəyimdə dedim. Ona nə deyəcəkdim axı mən? Necə deyəcəkdim ki,səni aldadıram?! Necə deyim ki,dünənin başqasının qollarında keçirmişəm? Rəşada xəyanət edirdim. Mən çox iyrənc insan idim. Özüm-özümü başa düşmürəm,axı niyə o adama tabe idim?! Yəni məni doğurdan öz evində saxlıyardı?Yəni doğurdan bu qədər qəddar adam idi?Niyə hədəf məni seçmişdi? Rəşaddan üzr istəyib wc-yə getdim. Əl üzümü yumamlıydım. WC-yə girən kimi kimsənin olmadığına əmin olub ona zəng etdim.Cavab verməsini gözləmədən danışmağa başladım.
N:Birdə səninlə görüşməyə gəlmiyəcəm!Əlindən gələni ardına qoyma,əclaf!
Cavabını gözləməmiş dəstəyi asmışdım. Aynada özümə baxdım. Bütün bədbəxtliklər məni tapırdı ancaq..

Axı heç bir təyyarə, heç bir gəmi, heç bir nəqliyyat vasitəsi insanın özünü özündən uzaqlaşdıra bilmir, keçmişindən ayıra bilmir və “səadət axtarmaq ifadəsi” o demək deyil ki, səadəti axtarıb tapmaq üçün düzə-dünyaya düşməlisən. Bəzən səadət özü gəlib özü bizi tapır. Onun səadət olduğunu görmək üçün bizə bir sınağ,bir müddət lazım olur.Mən onun səadəti idim yoxsa o mənim?
Evdə idim yenə,ailəmlə yemək yemiş deyib gümüş və az da olsa rahatlamışdım. Görəsən indi o nə edirdi? Onunla elə danışdığıma görə kükrəyirdi yoxsa hətta olanlara sevinmişdi? Əsas oduki mən xilas olmuşdum. Onu görməmək üçün bir nə istəsələr edərdim. Yuxarı qalxıb yenə otağıma qapadım özümü. Orxideyalara baxırdım:solmuşdular,amma onları atmağa ürəyim gəlmirdi. Saat onu keçmişdi və artıq yuxu