, başını qaldırıb Ayanın ona baxdığını gördükdə dünyalar onun olur sanki.
Anar"Ay-Ay-an'
Ayan"Adımı normal deməyi belə unutmusan dəli aşiq"
Anar"Bu -Bu yuxu deyil ki? Ay Allah şükür sənə"
Ayanın başını əlləri arasına alaraq üz-gözündən öpür. Alnını-alnına dayayır. Hər ikisi həm dəli kimi ağlayır həm də gülürdülər.
Ayan'Birdə məni qoyub getmə eşitdin? mən get desəm belə getmə"
Anar"Bundan sonra səni ölsəmdə tərk etmərəm"
Dodaqlarını qavrayıb onu astaca öpməyə başlayır. Suya həsrət qalmış dəvə kimi dodaqlarını qopararcasına öpürdü Ayanın.Ayanda qarşılıq verirdi təbii ki. Bir-biriləri üçün çox darıxmışdılar. Ayan özünü itirib Anarın köynəyinə əl atırdı ki ,Anar yavaşca ondan ayrılıb"deyəsən xəstəxana otağında olduğumuzu unudursan "deyib onu utandırır. Ayan onun qolundan vuraraq"qıcıq"deyib dil çıxarır. Anar ona bəmbərk sarılıb"Şükür "deyə fısıldayırdı.
Ayan'Anamgil hardadılar? "
Anar"Koridordadılar. Necə yəni sən onların varlìğını hiss etmirdin? "
Ayan'Anar sanki 2 ildir yuxudaydım indi oyanmış kimi hissedirəm özümü. Deyəsən buda mənim həyatımın möcüzəsidi"
Anar"Gəl çıxaq çölə, onlarda görsünlər səni"
Çarpayıdan enərək Anarın əlindən tutub qapıya doğru yönəlirlər.Həliməgil Ayanın Anarın yanında ayaqda; gülərkən görüb nə edəcəklərini bilmirlər. Ayan qaçaraq hər ikisinə sarılıb sevinc göz yaşı axıdır.
Həlimə"Şükür ay Allah,balamı geri verdin bizə"
Rüstəm"Ayanım gözəl qızım"
Ayan"Bundan sonra ağlamaq yoxdu. Bundan sonra bir yerdə xoşbəxt yaşamaq var ancaq. Mən sizə bunları yašatdığım üçün çox üzgünəm"
Rüstəm"Qızım sənin nə günahın var ki? Üzmə özünü"
Anar"Keçmişdə yaşananları unuda bilmərik bəlkə amma bundan sonra yeni bir səhifə açaq"
Ayan"Anar yaşananların günahkarı sən deyilsən qismətdə varmış oldu"
Elə bu an hər kəsin fikri dəhliq boyu həyəcanla qaçan Sevdagilə ilişir. Qaçmaqdan qan-tər içində qalmışdılar. Ayanı ayaqda Anarla birlikdə görüb dillərini udurlar sanki.
Səlim"Anar qardaşım? "
Anar'Aycan Səlimim"
Bir-birilərinə sarılıb həsrətin