çalışırdıq. Tam da yuxulamışdıq ki, otaqdakı köhnə pəncərə küləyin təsiriylə açıldı, açılmasıyla da bayquşun yenidən evə girməsi bir oldu. Bayquş yatağın ucunda iri gözləriylə bizə baxırdı. Qışqırıq səsimizə baba yenidən gələrək bayquşu tutub çölə atdı. Və bizə "yaxşı gecələr" deyərək yatağına döndü. Gün boyu olanları düşünə-düşünə sonunda yuxuya getmişdik. Gecə pəncərənin çıqqıltısına oyandım, öz-özümə "bu lənətə gəlmiş heyvan da imkan verməyəcək yatmağa axı bizi" deyinərək ayağa qalxdım. Ev tamam sakitlik idi, sanki heç kim yox idi evdə. Bayaqkı səs-küydən əsər-əlamət qalmamışdı belə. Pəncərəyə yaxınlaşdım, amma bayquşu görə bilmədim. Geri , yatağıma qayıdırdım ki, gözüm bayaqkı qəbirə sataşdı. Diqqətlə baxdıqda daşın altındakı torpaqda iri bir dəlik olduğunu gördüm. Gözlərimə inana bilmədim , bayaq belə bir şey görməmişdim. Yatağıma qayıtmaq istəyərkən babanın otağından qəribə bir səs gəldiyi eşitdim. Qapını aralayaraq içəri boylandım, inanmağım gəlmirdi, bayquş yatağının üzərində dayanmışdı, babanın üzü-gözü tanınmaz hala gəlmişdi, yataq qan içində idi, bayquşun ağzında isə üzündən parçaladığı ətlər var idi. Qorxudan ağlamağa başlamışdım, geri dönüb qızları oyatmaq istəyirdim, qapını bağlayıb yatdığımız otaqağa qaçanda kimsə qolumdan tutdu, bədənimə buz kimi bir şeyin toxunduğunu hiss elədim, arxamdan gələn nəfəs səsini də eşidə bilirdim hətta, yerimdə donub qalmışdım, qorxa-qorxa başımı arxama çevirdim, görməyimlə qışqırmağım bir oldu, üzü-gözü tanınmaz halda olsada, babanın bayaq anlatdığı o ölmüş kəndin dəlisi ağlıma gəldi, digər əli ilə boğazımdan yapışaraq "bayquşuma yaxşı baxmadınız, onu çölə atdınız, bir-bir mənim yanıma gələcəksiniz" ağzını qulağıma dayayaraq pıçıldadı.Heç nə edə bilmirdim, sanki bədənim donmuşdu, axırıncı qışqırığımdan sonra səsimdən yuxudan dik atıldım. Əllərim boğazımda idi. Otaqdakı qızlar da oyanmışdılar. "Sadəcə yuxu idi, keçib getdi, qorxma" deyərək təsəlli verməyə çalışırdılar. Su içirərək sakitləşdirdilər, 10 dqəyə qədər