Həftə sonu vaxt keçirmək üçün dostlarımızdan birinin kəndinə getdik. Oturduqları ev olduqca köhnə idi və qəbiristanlığa baxırdı . Təxminən aralarında 5-10 metr vardı.
Gecə istidən yata bilmədik və bir əyləncə axtarışındaydıq. Evlərində qaldığımız dostumuz "Gəlin ölülərdən, onların ruhlarından danışaq. Evin mühiti də uyğun. Şüşədən baxın qızlar" dedi (Biz hələ qəbiristanlıq olduğunu bilmirdik). Şüşədən baxdığımızda ilk gözümüzə çarpan iri gözlü bayquş oldu. Tam evin yanındakı ağacın evə baxan qisimində oturur və tərif edə bilməyəcəyimiz şəkildə ulayırdı. Qorxduq. "Hələ də görmədiniz mi?" dedi. "Nəyi?" dedik. "Böyük qəbiristanlığı görə bilmədinizmi hələ də" dedi. Qəbir daşları kiçik olduğundan görməməniz mümkün deyildi. Amma məzarın biri pəncərədən açıq-aydın görsənirdi. Qəbir daşından bilinirdi ki, bir neçə il keçib dəfninin üstündən. Diqqətlə qəbiristanlığa tərəf baxırdıq ki, ağacın üstündəki bayquş uçaraq həmin daşın üzərinə qonaraq yenidən ulamağa başladı. Daha sonra isə yuxarı qalxaraq qaranlıqda yoxa çıxdı. Qəbiristanlıqdan qorxmasaq da fikrimiz bayquşun yanında qaldı. Pəncərədn bayıra baxmağa davam edirdik ki, arxamızdan gələn bir tıqqıltı hamımızı diksindirdi. Bayquş evin bacasında içəri girmişdi. Heç cür otaqdan çıxara bilmədik. Şkafın üzərinə oturmuşdu, qorxunc bir şəkildə ulamağa başladı. O zamanlardan eşitdiyimə görə, bayquşun evə girərək ulaması heç də yaxşı deyildi. Kiminsə bu gecə ölməsini bildiridi, bəlkə də batil inanclardan biridi deyə fikir vermədim. Qorxuyla qızın babasını oyandırdıq. Baba otağa gəlib "heyvan hər cümə gecəsi bunu edər. Kəndin bir dəlisi bu bayquşa baxardı. Onundu bu heyvan, özü də tam da Cümə günü ölmüşdü, rəhmətlik" deyincə bir-birimizə baxışdıq. Yaxşıca qorxmuşduq. Bu gecə uzun sürəcəkdi deyəsən. Bayquşu çölə atdıqdan sonra pəncərəyə yaxınlaşaraq "baxın, bu onun qəbiridir" dedi və ən yaxındakı, bayaq gördüyümüz qəbiri göstərdi. Pəncərəni bağladıq. Yerimizə keçdik. Gecə hava küləkli idi hamımız yataqda idik, yatmağa