, sənin yerin bax budur!” deyilər.”[16]

Rəsulullah (s.ə.s) “Qəbir əzabı haqdır. Qəbirdə əzab çəkənləri heyvanlar eşidər!” − buyurmuşdur. Hz. Aişə (r. anha) deyir ki, “Rəsulullahı (s.ə.s) həmişə namazdan sonra qəbir əzabından Allaha sığınardı.”[17]

Bir dəfə Rəsulullah (s.ə.s) iki qəbirin yanından keçərkən: “Bu qəbirdəkilər əzab çəkirlər. Əzabları böyük günahdan ötrü deyil. Qəbirdəkilərdən biri söz gəzdirməkdən, digəri də sidik sıçramasına (istibra) qarşı qorunmamadığına görə əzab görür.” buyurdu. Bundan sonra Rəsulullah (s.ə.s) yaş xurma budağı istədi və onu iki yerə böldü. Bir budağı qəbirin birinə, digər budağı da ikincisinin üzərinə basdırdı və: “Bəlkə bu budaq təzə qaldıqca onların əzabları yüngülləşər” buyurdu.[18]

Əbu Səid əl-Hudridən rəvayət edilən bir hə­disi şərifdə Rəsulullah (s.ə.s): “Qəbrində kafirə doxsan doqquz tinnin (ilan və ya əjdaha) hücum edər və qiyamət gününə qədər onu dişləyər, sancar. Əgər onlardan biri yer üzünə gələsi, orada heç bir yaşıllıq qalmazdı.”[19] buyurmaqdadır.

Yenə Əbu Hüreyrədən rəvayət edilir ki Rəsulullah (s.ə.s), “Şübhəsiz ki onu çətin, məşəqqətli həyat gözləyir.” ayəsinin qəbir əzabı haqqında endiyini xəbər verərək:

“Allaha and olsun ki, onu doxsan doqquz tinnin göndərilər. Tinnin nədir bilərsinizmi? Hər birinin doqquz başı olan doxsan doqquz ilan. Bu tinnindəki ilanın başları, Qiyamət gününə qədər onun bədəninə sancar, sıxar və dişləyər.” [20] buyurmuşdur.

Hz. Osman (r.a) qəbirdən söhbət düşəndə saqqalı islanana qədər ağlardı. Ətrafında olanlar ona: “Cənnəti və Cəhənnəmi xatırladığın vaxt ağlamırsan, lakin qəbiri xatırlayınca ağlayırsan!” deyə soruşanda onlara Rəsulullahın (s.ə.s) bu sözlərini xatırladırdı: “Qəbir axirət mənzillərinin ilk dayanacağıdır. Adam ondan xilas ola bilsə, ondan sonrakılar daha asandır. Ondan xilas ola bilməsə ondan sonrakılar bundan daha çətindir, daha şiddətlidir. Axirət aləmindən gördüyüm mənzərələrin heç birisi qəbir qədər qorxuducu və hürküdücü deyil!”[21]

Qəbir