vaxtın gününə (İsrafil surunu birinci dəfə çalana və bütün məxluqat məhv olana) qədər!
(İblis) dedi: “Ey Rəbbim! Məni azdırmağına (rəhmətindən kənar etməyinə) əvəz olaraq and içirəm ki, mən də (bunun müqabilində) onlara (pis əməllərini, günahlarını) yer üzündə yaxşı göstərib onların hamısını yoldan çıxaracağam!
Yalnız Sənin sadiq bəndələrindən başqa!”
(Allah) buyurdu: “Mənə görə, bu, düz yoldur! (Və ya: Bu, sonu Mənə gəlib çatacaq doğru yoldur!)
Sənə uyan azğınlar istisna olmaqla, bəndələrim üzərində (onları yoldan çıxarıb günaha vadar etməyə) sənin heç bir hökmün olmaz!
Şübhəsiz ki, Cəhənnəm onların hamısına vəd olunmuş (onları gözləyən) yerdir!
(əl-Hicr ,28-43)[/b]

Bu surədə şeytanla dostluqun,ona uyub Allah dərgahında haram olana meyl edib ona əl uzatmaq,onu dadmaq arzusu ,gunahı savab kimi qələmə vermək və Allah dərgahında cəhənnəmi qazandıracaq əməllərə nəfs etmək şeytanın İsrafil surunu birinci dəfə çalana qədər,o günə qədər iblisin ən önəmli məsələsidir.
Çox təəssüfki bizlərdən bir çoxumuz bu işi görmək üçün ona əlimizdən gələn yardımı edirik,Quranda Allahın haram və bizə halal olmadığını etməklə,Məhəmməd Peyğəmbərimizin (s.a.s.)sünnəsini inkar etməklə,namazımızı gecikdirməklə səbəbsiz yerə və yaxud heç qılmamaqla,zina etməklə,falçılara müraciət etməklə,valideyinlərimizə sahib çıxmamaqla,onları tərk edib getməklə və yaxud sevgimizi əsirgəməklə,kobudluğumuzla,insanları incitməklə,alçaldmaqla,zəkat və oruc borcumuzu unutmaqla,yetimə,kasıba,yoxsula əl tutmamaqla,Resulullahın bizə qoyub getdiyi sünnəsinə əməl etməməklə və səhabilərinin xatirəsini əziz tutmamaqla,cümələri məsciddə ibadət yerinə evdə TV-ya baxmaqla və yaxud işdə oyalanmaqla,paxıllıq və nəfsimizə hakim ola bilməməklə,müsəlmının balaca səhvini bağışlamaq əvəzinə onu incitməklə,müsəlmana kin ,nifrət bəsləməklə və ən əsası həcc ziyarətinin yerinə yetirmək əvəzinə ,qarış-qarış dünyanın hər bir olkəsini gəzmək və bunun yolunda bütün sərmayəsini istifadə etməklə,bu cür səbəbləri çox