Salam olsun sənə, ey həsrəti gözlərdə qalan!
Salam olsun sənə, ey ayrılığı dərdə salan!

Sənə dil açdı könül, sənsən ümidim, ey əziz,
Sənədir təkcə gümanım, ey olan pak, təmiz.

Neçə illərlə mənim nazımı çəkdin o qədər,
O qədər zəhmətini mən elədim zay, hədər.

Yeni müşkülləri bildim yeni fürsət görüşə,
Nökər olsam da sənə, hey səni verdim hər işə.

Daha bəsdir deyirəm öz-özümə, gəl ki, yenə,
Dəyişən sözdür, özümsə elə əvvəlki yenə.

Çökən hər bir gecə qəlbim alışır həsrətdən,
Səhərin arzusu qoymur ki, düşə taqətdən.

Bu qədər olmasa müşkül, unudardım səni mən.
Unudardımsa da, hətmən qoruyardın məni sən.

Səni hər dəm yada salsam, tapıram zövqü-səfa,
Səni bildim həmişə cümlə çətinlikdə dəva.

Sənin isminlə gələr məclisə xoş ətri-bahar,
Ey, olan canıma canımdan əziz, nazlı nigar.

Səni tay tutmamışam zülfi-qara hər yetənə,
Nə bu dünya, nə bu dünyadakılar taydı sənə.

Açılanda təzə güllər, bəzəyəndə çəməni,
Unudub hər şeyi, ancaq düşünür qəlb səni,

Çıxacaq sanki yerindən, elə bil ki, sözü var,
Məgər olmazmı sözü - hər tərəfi dərdü-qubar!

Bu könül bağçasının tər gülü sənsən, gözəlim,
Səni şad etməyimə kaş səbəb olsun əməlim.

Nə qədər olsa da gülşəndə gözəl, tazə çiçək,
Səni bildim güli-rənam, dəxi gülşən nə gərək?

Qədəmin dəydi bu dünyayə, şərəf tapdı cahan,
Sənin üçün tələsir, tez ötüşür dövrü-zaman.

Sənin arzunla ağaclar boy atır, yarpaq açır,
Sənin eşqinlə günəş hər tərəfə şölə saçır.

Səni görmək ümidiylə göz açır körpə uşaq,
Səni bir gün tanımaqçun yaranır onda maraq.

Səhər-axşam nəfəsi təngə düşən biçarə,
Qəm əlindən bükülən qəddi, qalan əvvarə,

Düzülərlər qapına cümlə gəda dildə dilək,
Yapışarlar ətəyindən, edəsən çarə, kömək.

Elə gün yoxdu bizi tapmaya bir tazə bəla,
Yeni bir qəmlə əl açdım qapına, kani-səxa;

Birisi başı kəsir, sonra taxır nizələrə,
Birisi qəmçi vurur, rəhm eləmir körpələrə.

O kəsik başa olar cümlə əzadarı fəda,
Bilinər aşiq olan, ta yetişər