Həya insan dəyərini göstərən bir gözəllikdir. Həyasından ötəri yanaqları qızaran bir kəs həqiqətən bu inci dəyərləri hələ də üzərində yaşatdığını göstərir. Çünki həya gözəl əxlaqın bir təcəsümüdür. Bu gözəllik hər bir kəsə yaraşar. Bu gerçəyi isə ilk dəfə Allah Rəsulu Muhəmməd (sallAllahu aleyhi və səlləm) açıq şəkildə ifadə etmişdir.
Bizlərdə iffətli, utancaq, ədəbli və həyalılara “qız uşağı kimi” xitab edirlər. Lakin Allah Rəsulu (sallAllahu aleyhi və səlləm) qız uşağından belə həyalı idi.
Amma çox təəssüflər olsun ki, indi utanmaqdan utanan bir nəsil yetişir. Utanması lazım olandan utanmayan, amma utanmaması lazım olandan utanan bir nəsil…
Halbuki onları əxlaqsızlıq, haqsızlıq, mərhəmətsizlik, insanı keyfiyyətlərin günü-gündən yox olması utandırmalı idi? Lakin yaşadığımız dövrdə bu sadaladıqlarımdan utananlar özləri utanc mənbəyi ediliblər.Halbuki RasulUllah (SallAllahu aleyhi və səlləm) buyurur: “Həya imandandır”. Amma yenə təəssüf edirəm ki, hal-hazırda həyanın bir insanı gözəllik olaraq yaşamaq bir yana qalsın, artıq sözün özü də dilimizdən və lüğətimizdən düşməkdədir. Dilimizdə qaldımı “həya”? Ya həyatımızda…?
Dilimizdə işlənməyən bir söz həyatımızda qalarmı? Və bunun bariz nümunəsidir ki, hər gün həyasızlıqlar, əxlaqsızlıqlar ilə qarşılaşırıq. Bəşəriyyət əvvəlcə “həya” anlayışını, sonra isə bütünlüklə onun ifadə etdiyi mənalarını itirməkdədir. Təbii ki, RasulUllah (SallAllahu aleyhi və səlləm) söylədiyi kimi həyanın təməlində iman dayanmışdır. İnsanda Allaha və Axirətə iman yoxdursa demək ki, o kəsdə nə əxlaq, nə də həya vardır. Çünki insanın etdiklərini məhdudlaşdıran və özünə nəzarət etməyi tələb edən-imandır. Əgər qəlbdə iman olmazsa o qəlbə Şeytan hakim olar. Və nəfs ilə Şeytanın ən güclü silahı isə əxlaqsızlıqdır. İndi sizdən soruşuram:
-Allahdan həya etməyən, utanmayan bir kəs, kimdən utanacaq ki? O insan necə həyasızlıqdan və əxlaqsızlıqdan imtina edə bilər ki?O insan ki, Allahdan uzaqlaşır, Rəbbini tərk edir, demək ki, o kəsdə olan bir çox