döydü, açan olmadı. Öz açarı ilə qapını açıb içəri girdi. Evdə heç kim yox idi. Fikirləşdi ki, yəqin həyat yoldaşı qızını da götürüb anasıgilə gedib yəqin ki. Heç fikir eləmədən getdi televizora baxmağa. Vaxt isə heç nəyə baxmırdı, gedirdi. 1 saat, 2 saat oğlanın həyat yoldaşı gəlmədi. Oğlan telefonu götürüb qızın anasıgilə zəng elədi. Telefona qaynatası cavab verdi.
Oğlan:-Qızımgil sizə gəlib?.
Qaynatası nə danışırsan oğlum yox bizə gəlməyiblər deyəndə oğlan tutuldu. Çox qorxmuşdu. Qonşudan evə gələn olubmu soruşdu YOX cavabını aldı və evə gəldi. Televizorda xəbərlər verlişındə bu gün Metro qəzası olub xəbərini eşidəndə oğlan qızım deyə qışqıraraq bir anlıq özundən getdi. Bəli çünki həmin metro qəzasında onun həyat yoldaşı və qızı da var imiş. Oğlan bu həyatda yenə də tək qaldı. Onu yenə də tək qoydular bu Yalancı dünyada.....
Aradan 17 il keçib ama mən hələ də ilk sevgimi ürəyimdə ilk gün ki kimi saxlayıram. Bəlkə bir gün üz -üzə gələrəm deyə ümid edirəm. Mən buna inanıram. Çünki o söz vermişdi mənə səni bu dünyadan özum yola salacam deyə. İnanıramki o sözünün üstündə duracaq. Və bir gün gələcək o mənə gələcək. Mən onu gözləyirəm bu yalnız dünyamda. Bu yalnız dünyamda bir gün mənə dost olacaq biri gələcək o da mənim ilk məhəbbətim olacaq...Bir dəfə də ona qovuşsam ondan heç vaxt ayrılmayacam. Hər gün dua edirəm ona qovuşum deyə. Bəlkə də o da məni gözləyir bəlkə də o da ilk məhəbbətini gözləyir. Bir vaxtlar sinifdə uşaqlar ilk məhəbbət unudulmur deyəndə qəh-qəhə ilə gülərdim. Amma artıq ilk məhəbbət kəlməsi gələndə gözlərimdən damla-damla yaşlar