xeyirden başqa bir şey söyleye bilmerem. Atamın da (Eli bin Hüseyn ‘’Zeynalabidin) onlar haqqında xeyirden başqa bir şey söylediyini eşitmemişem. Men sadece Ümeyye oğullarına qarşı ayağa qalxdım, çünki onlar babam Hüseyni (r.a) öldürdüler ve ‘’Harre’’ gününde Medineni soydular, ‘’Beytullaha’’ (Kebeye) daşatan qurğu ile daş ve ateş atdılar’’. Onun bu cavabı sual verenlerin xoşuna gelmedi. Böyük bir deste halında en kritik anda onu terk etdiler. İmam Zeyd de onlara: ‘’Refeztümuni’’- yeni ‘’meni terk etdiniz’’ – dedi. Bu sebeble de onlara ‘’rafiziler’’ deyildi. Rafiziler Şielik anlayışında onların en çox aşırılığa düşen firqelerindendir. Hetta ‘’zeydiler’’ ve diger firqeler onları qebul etmirler. Rafizilerin en batil iki görüşü – Hz. Ebu Bekr ve Hz Ömere qarşı küfr etmekleri ve Allahın qederini (xeyrin de ve şerin de Allahdan olmasına inamı) inkar etmekleridir. Bundan da elave, yuxarıda qeyd etdiyimiz kimi Peyğemberin (s.a.v) sehabelerini inkar edib onları nalayiq terzde tenqid edirler, Peyğemberimizin (s.a.v), bütün İslam ümmetin qebul etdiyi hedislerini qebul etmirler, Peyğemberimizin (s.a.v) telimini ve yolunu qebul etmirler, Quranı tam olaraq qebul etmirler, eqli (mentiqi) şeriet elminden ve heqiqi hadiselerden üstün tuturlar, Peyğemberin (s.a.v) yolunda olan ‘’ehli sünnet’’ (Peyğemberin (s.a.v) telimi ile geden) haqq mezhebleri inkar edib onları savadsızcasına tenqid eleyirler, ixtilaflar yayaraq fitne-fesadlara sebebkar olurlar, xalqı üsyana sövq edirler, cavanları kebinsiz heyat terzine sövq edirler, İslam yolunda böyük evezsiz xidmetler gösteren ister ereb ister türk xalqlarına qarşı nifret hisslerini oyandırmağa çalışırlar (halbuki, Peyğemberimiz (s.a.v) de raşidi xelifelerimiz de, imamlarımız da mehz Ereb olublar, Quran da ereblere ereb dilinde nazil olub, İslamın da ilk pionerleri ereb xalqı olmuşdur; türk qardaşlarımız ise ikinci xilafeti qurub 6 esr hem İslamı, hem müselmanları, biz de ora daxil olmaqla, heqiqi menada qoruyublar) ve saire batil