Bir dəfə, uşaq ikən, Tomas Edison məktəbdən evə gəlib anasına bir kağız verir və deyir: "Ana, bu kağızı mənə müəllimim verdi və dedi ki, orda yazılanları ancaq sən oxuyasan. Orda nə yazılıb?"

Anasının gözləri yaşarır və məktubu ucadan öz uşağı üçün oxuyur: "Sizin uşağınız dahidir. Bu məktəb onun üçün çox kiçikdir və ona təhsil vermək üçün kifayət qədər yaxşı müəllimləri yoxdur. Lütfən, ona özünüz təhsil verin."

Onun anası elə də etdi, xəstələnib vəfat edənə kimi.

Edisonun anasının vəfatından uzun illər sonra, o, əsrin ən böyük ixtiraçılarından biri oldu.

Bir gün o öz anasının əşyalarını gözdən keçirirdi və o gün qoca müəlliminin anasına yazdığı bükülmüş məktubu aşkar etdi. Onu açdı. Məktubda yazılan ismarıc belə idi: "Sizin oğlunuz zehni cəhətdən qüsurludur. Biz məktəbimizi ziyarət etməyi ona artıq icazə verə bilmərik. O, məktəbimizdiən xaric olunur."

Bu yazı Edisona çox təsir etdi və o daha sonra öz gündəliyində yazır: "Tomas A. Edison əqli cəhətdən qüsurlu bir uşaq idi, hansının ki anası onu əsrin dahisinə çevirdi".