Necə yəni elə-belə? İstəmirsən qonşular səsimi eşitsinO, oturduğu yerdən uzanıb pəncərəni açdı. Qışqıra-qışqıra:- Ala, qoy eşitsinlər, cəhənnəmə eşitsinlər, qara gora eşitsinlər. Qonşuların da var-yoxunu...Qadın yerindən qalxıb yataq otağına keçmək istədi. Əri dalınca:- Hara gedirsən?- Başım hərlənir, uzanmaq istəyirəm.- Heç hara getmirsən, gəl otur çörəyini ye.- Yemək istəmirəm, iştaham yoxdu, ürəyim bulanır.- Qorxma, ölməzsən, gəl otur burda.Qadın qapının kandarında dayanıb ərinin qan qoymş gözlərinə baxdı. Nə edəcəyini, hara gedəcəyini bilmədi. Otursun neynəsin, getsin neynəsin. O, qəfildən iti addımlarla yataq otağına sarı getdi, qapını dalınca çəkib üzü üstə taxta sərildi. Əri bayaqdan bunu gözləyirmiş kimi, özünü otağa saldı. - Dur ayağa!- ...- Dur ayağa eşitmirsən?Qadın yerindən tərpənmədən var gücü ilə:- Durmuram! Durmuram! Əl çək məndən! – deyə qışqırdı.Əri əvvəlcə gözlərini döydü, sonra:- Necə yəni durmuram?! – deyə özünü qadının üstünə atdı. Onu arxası üstə çevirib var qüvvəsi ilə Qadına bir şillə endirdi. - Dur ayağa!- ....- Eşitmirsən?- ...Qadın cavab vermədi, çünki heç nə hiss etmirdi... ***Yuxuya getmiş körpənin əllərini sinəsindən ayırıb, döşünü onun ağzından çıxardı. Ehmalca götürüb yerinə qoydu. Əyilib totuq yanaqlarından öpdü, qoxusunu ciyərlərinə çəkdi. Qapını yavaşca örtüb ayağını çəkə-çəkə otaqdan çıxdı. Əri televizora baxırdı. Qadın otağa – ərinin yanına getdi. Neçə gün idi bir-birilərini yaxşı görə bilmirdilər. Üç gün idi ki, ana olmuşdu. Körpəsini çox çətinliklə gətirmişdi dünyaya. Həkimlər ikisindən birinin sağ qalacağını desələr də, möcüzə nəticəsində hər ikisi xilas olmuşdu. Qadın qızının doğulmasına sevinə bilməmişdi. Əri hər dəfə ona xatırlatdıqca ki, qızın olsa, xəstəxanadan atan evinə gedərsən, o, ana olmaqdan qorxurdu. “Birdən qızım oldu? Birdən oğlum olmadı, mən neynəyəcəm?- deyə özünü sualarla dəng edirdi. Amma həkim ölümlə həyat arasında çırpınan qadına: “Qızın oldu, gözün aydın!”-deyəndə bütün ağrılarına rəğmən yerindən dik