yığdı. Ağrıdan ufuldadı. Əri gözüucu ona baxdı. - Nə oldu?- Heeç...otura bilmirəm...- Böyük şey olub. - O nə deməkdi?- Necə yəni nə deməkdi?- Mən ölümün cəngindən çıxmışam, sənin dediyin sözə bax.- Qəhrəmanlıq eləmisən! Narkomanların, alkaşların arvadı bir qucaq oğlan doğur, mənim arvadım qızı doğub gəlib üstümə. Nə istəyirsən, könlündən nə keçir? Səni qucağımda gəzdirim?- Bəsdi, uşaq yatıb.- Cəhənnəmə yatıb, qara gora yatıb.- Elə demə, Allaha acıq gedər. O qızın bir dırnağından ötrü qurbanı bağlı qalıb, evi dağılanlar var. Sən nə danışdığını bilirsən?- Kimə acıq gedər? Allaha? Sənin də, sənin Allahının da....Allah niyə sənə oğul vermədi, hə, niyə? Verəydi də, ölürsən ondan ötrü.- Elə danışma, uşağa bir şey olar.- Pah! Oğlan uşağı deyil ki, olsun da...Qadın göz yaşlarını saxlaya bilmədi. Ayağa durmaq istədi. Ağrıdan inildəyib aşağı çökdü. Başını dizlərinə doğru əydi. Ağrıdanmı, ya ağladığındanmı zarıdı. ***Mətbəxə keçdi. Pıqqapıqla qaynayan çaydanın buxarı otağa dolmuşdu. O, çayı dəmə qoydu, qaza söykənib dəmlənməsini gözlədi. Vaxt ona o qədər uzun, zəhlətökən gəlirdi ki, elə bil bir neçə dəqiqə yox, bir-neçə il keçdi. Bayaqdan süzüb stolun üstünə qoyduğu çay soyumuşdu. Düşünə-düşünə stəkanı o yan-bu yana fırladır, gözlərini bir nöqtədən ayıra bilmirdi. Artıq neçənci dəfə çayı dəyişib təzələdyini xatırlamadığına görə əsəbiləşirdi.... Qonaq otağının qapısını örtdü, yazıq-yazıq ona baxıb ağlayan körpəni sinəsinə sıxdı ki, əri səsə ayılmasın. Bilirdi ayılsa : “Görmürsən yatmışam, niyə kəsmirsən bunun səsini?”- deyə bağıracaq. Qadın da cavab verə bilmədiyindən bütün hirsini, acısını içinə vurub özünü didib-dağıdacaq. Möhkəm çığırmaq istəyəcək, üstünə yüyürüb var gücüylə onu yumruqlamaq, yumruqlamaq, bütün hikkəsini, hirsini çıxarana qədər yumruqlamaq istəyəcək, ancaq bacarmayacaq.Yataq otağının qapısı cırıldadı. Qadın gözucu qapıya tərəf baxdı. Əri qapını açıb içəri boylandı. Yatmaqdan gözləri, dodaqları şişmişdi. Qadın başını qaldırmadı. Əri heç nə olmamış kimi