, ayrılam, sonra da özümü saxlaya bilməyib özgə kişilərlə yatıb-eləyərəm, biabır olaram. Elə halal ərimsən də, ona görə də biz bir yerdəyik. O zaman Qadın hələ ailə qurmamışdı, bu söhbətin mənası ona çatmamışdı. Ancaq başa düşə bilmirdi ki, necə ola bilər ki, sevmədiyin biri ilə bir tavan altında yaşamağa məcbur olasan, özü də gör nəyin xətrinə. İndi öz başına gələnlərdən sonra subay vaxtı onu heyrətləndirən bu məsələni daha yaxşı dərk edir, fikrində qalırdı. Çünki sevgisi öldükcə onun üçün ən dözülməz əzab gecənin düşməsi, ərinin onu qucağına alması idi. Gecədən-gecəyə, yalnız yataq otağında nəvazişin, sevginin nə olduğunu xatırlayan bu adamdan o qədər çirkinmişdi ki, özünü halal-hümbət ərinin qucağında küçə qadını kimi hiss edir, özünə nifrət edirdi və dərk edirdi ki, belə yaşamaq olmaz. Getdikcə rəfiqəsini anlamırdı. ***“Yox, bunun əcəli mənim əlimdə tamam olacaq. Özü də bu gecə, bu gün. Sən sabahı görməyəcəksən”. Öz-özünə ürəyindəkiləri dilinə gətirdi. Öz səsindən özü diksindi. Lakin əri ölü kimi yatmışdı. Ərinin belə möhkəm yatması onu bir az da ürəkləndirdi.Gözünə heç nə görünmürdü.”O, ölər, məni də həbsxanaya salarlar. Uşağı da uşaq evinə. Vaxt tez keçir. Çıxaram, sonra gedib uşağımı alaram hökumətdən. Baş-başa verib qalan ömrümüzü yaşayarıq”. Körpənin səsi onu fikirdən ayırdı. Tez onu qucağına alıb sinəsinə sıxdı. Qonaq otağına keçdi. Əlindəki bıçağı stolun üstünə qoydu. Televizor açıq idi. Film gedirdi. Ayaqüstə bir az baxdı. Nəsə maraqlı gəldi. Deyəsən, təzə başlamışdı. Divanda oturdu. Maraqla filmə baxmağa başladı.Gecənin bir yarısı idi. Qadın saata baxdı. - Ay aman, saat üçdü ki!- dedi özü-özünə - mən neynəyim?O, nə edəcəyini bilmirdi. Baxdığı film fikirlərini tamamilə alt-üst etmişdi. Filmin baş qəhrəmanı ərinin zülmlərindən təngə gəlib onu qətlə yetirən qadın idi. Onun həbsxanada yaşadıqları Qadını sanki yuxudan ayıltdı. Həyatını məhv etmək, ömrünün ən gözəl çağlarını dörd divar arasında keçirmək, övladına lazım olan vaxtlarda onun yanında