O vaxtlar cibimizdə pul çox və özümüz də daha dəliqanlı idik. "Oyunçu" və "Mavi muncuq" filmini çəkirdik. Bir gün çəkilişdən çıxıb evə gedirdik. Mən Laləli-də qalırdım. Kamal məndən qabaq çıxdı. Hər kəs maaşını almış, taksiylə gedən getdi, öz maşınıyla gedən getdi. Gördüm ki, Kamal piyada gedir. Gedəcəyi yerə 3 kilometre var deyə hər gün piyada gedib gəlirdi. "Bu adam hara gedə bilər?" məni maraq bürüdü.
Çox getdikdən sonra bir skamyada bir adam yatırdı. Adamı oyatdı, bir az danışdılar, sonra cibindən pul çıxarıb verdi. Təəccübləndim. Sonra bir az daha öndə bir restorana daxil oldu. Bir şey yemədən çıxdı, ora da pul verdiyini gördüm.
Təqib eləməyi dayandırdım, skamyadakı adama yaxınlaşıb soruşdum: "Bir az əvvəl sizə pul verən adamı tanıyırsız?"
"Adını bilmirəm, heç soruşmuram da. Hər gün mənə pul verir." dedi.
Təşəkkür etdim.
Bir az öndəki restorana getdim: "Bir az əvvəl gələn bəyin sizə borcu var?" soruşdum. Məni tanımadılar: "Xeyr. Bizə hər gün evsizlər gələr, yemək yediririk, Kamal qardaş da sağolsun, onların yemek xərclərini ödəyir." dedi.
Sabahısı gün Kamalın yanına getdim.
"Sən nə gözəl bir adamsan?" dedim, nə olduğunu anlaya bilmədi, sarılıb ağladım.
"Ölmə, sən məndən öncə." dedim, amma qəbullandıra bilmədim