Dar pilləkənlərlə yavaş-yavaş qalxıb, mənzilə çatdıq. Əslində bu müsahibənin necə ağır olacağını dünən İlham bəylə söhbət etdiyimiz zaman anlamışdım. Qəlbində yenicə şəhid yarası açılan valideynlərdən oğlu barədə suallar soruşmaq, əvvəlki xatirələrini yenidən canandırmaq çox ağır olacaqdı. Buna rəğmən, bütün cəsarətimi toplayıb getdim.

Söhbət Cəbrayıl rayonunun Cocuqmərcanlı kəndində hərbi xidmət zamanı qəhrəmancasına şəhid olan, 19 yaşlı şəhidimiz Hacıağayev Cabbarxanın ailəsindən gedir.

Qapını döyüb mənzilə daxil olduq. Bizi Cabbarxanın anası, 3 bacısı, azyaşlı qardaşı və ölməzdən öncə ailəsini ona əmanət etdiyi bacısının yoldaşı qarşıladı. Dar, ikiotaqlı mənzil idi. Cabbarxanın atası İlham bəyin sözlərinə görə, şəhidimiz elə bu mənzildə böyümüş, yaxınlıqdakı 158 nömrəli məktəbdə təhsil almışdı.

Şəhidimizin atası İlham bəy hərbiçi olub. Onun böyük qızı Yegənə də hazırda hərbi sahədə təhsil alır. O da qardaşı kimi vətən yolunda canını qurban verməyə hazır olduğunu deyir. Şəhidimizin iki bacısı isə dərzi kimi çalışır. Onlar istirahət demədən, əsgərlərimiz üçün paltar tikirlər. Ailə üzvlərini tanıdıqdan sonra Cabbarxanın necə vətənpərvər bir ailədə böyüdüyünün şahidi olduq.

Şəhidimizin anası Rəyanə xanım təmkinlə oğlu haqqında danışmağa başladı:

"Mənim balam könüllü olaraq hərbi xidmətə gedib və torpaqlarımız uğrunda şəhid olub. Bir ana kimi bütün şəhid analarına deyirəm ki, səbrli olun. Şəhid balalarımız həmişə bizim ürəyimzidə, evimizdə, ocağımızdadır. Onlar ölməyiblər, yaşayırlar və daim yaşayacaqlar. Mən oğlumla fəxr edirəm. Bütün şəhidlərimizi Allah rəhmət etsin, qəbrləri nurla dolsun".

Rəyanə xanım axrıncı dəfə oğlu ilə ölümündən 40 dəqiqə əvvəl danışıb. Aprelin 4-ü saat 17:10- da Cabbarxan evə zəng edib və anası ilə danışıb. Şəhidimizin son sözləri belə olub:

"Ana, mən gələn günü elə bir aş bişir ki, qoxusu dörd bir aləmə yayılsın. Hər kəs yığılıb gəlsin bizə. Amma bilmək olmaz, bəlkə şəhid oldum. Allaha əmanət olun. Gözləyin,