MARAQLI HEKAYƏ


'Məzarda gülümsəyən 'Şəhid'.

İran və İraq müharibəsi zamanı Şəhid olan, İranlı Şəhid haqqında.

"Ustad Möhsin Qiraəti ağa bir şəhid atasının xatirələrini bəyan edir və buyurur ki, həmin şəhidi qəbrə qoyan zaman gülümsəmişdir. Sonra alim bu hadisəni araşdırır və səbəbini tapmağa çalışır.
Alim nəql edir:
Novruz bayramı idi və biz cəbhədə idik.
Eşitdik ki, iki şəhid atası ikinci oğlunu qəbrə qoyan zaman, oğlu gülümsəmişdir.
Zəng edib onunla görüşmək istədik və hadisə haqqında maraqlandıq.
Atası dedi:
Bəli, ikinci oğlum dörd il cəbhədə olmuşdur. “Fəcr-8” əməliyyatında şəhid olmuşdur”.
Sonra da bizə şəhidin şəklini göstərdi.
Onu şəhid olan zamandan basdırana qədər morqda saxlamışdılar.
Morqda olan şəkillərini də göstərdi.
Elə ki, qəbrə qoydular, gülümsəməyə başladı. Sonra da qəbrin daxilində olan şəklini göstərdi və həqiqətən də gülümsəyirdi.
Soruşduq ki, onun gülümsəməyini kimlər gördülər.
Atası dedi:
Orada olan hamı.
Hətta şəkk etdik ki, bəlkə sağdır.
Ancaq nə üçün güldüyünü biz də bilmirik.
Alim deyir:
Mən çox fikirləşdim və bu şəkilləri alıb yanımda saxladım.
Onlara baxdım və gördüm ki, o zaman ki, morqda idi, üzü sərt və təbəssümsüz idi.
Elə ki, qəbirdə olan şəklinə baxdım, gördüm ki, gülür.
İnsan gülən zaman sadəcə dodaqları qaçmır, eyni zamanda bütün üz mimikasında onun gülməyini hiss etmək olur.
Bu şəhid də məhz o cür gülürdü.
Şəhidin evinə getdim və vəsiyyətnaməsini istədim.
Soruşdum ki, başqa bir şeyi yoxdurmu?
Dedilər ki, bir kitabı var idi və onu oxuyub münacat edərdi.
Münacat dəftərini istədim.
Dəftəri gətirdilər bu ayda və gördüm ki, orada yazıb: Allahım!
Məni elə et ki, başımı mezara qoyanda gülüm.
Bu sözləri oxuyan zaman bütün bədənim titrədi və nə qədər istədimsə, özümü saxlaya bilmədim.
20 yaşlı bir cavan bu yüksək məqama necə çata bilmişdi?”.