Halallıq

Bir nəfər Məkkəni ziyarət edərkən müqəddəs Kəbə evinin yanında eyni duanı təkrar edirmiş: “Ey düzgün bəndələrə yardım edən, haramdan çəkinən bəndələri qoruyan Allah!”.

Yaxınlıqdakı bir nəfər onun sözlərini eşidib soruşur: “Sən başqa dua bilmirsənmi? Niyə eyni duanı təkrar edirsən?”.

Həmin adam etdiyi duanın səbəbini anlatmağa başlayaraq deyir: “Bir neçə il bundan əvvəl maddi vəziyyətim o qədər də yaxşı deyildi. Birtəhər pul toplayıb həccə gəldim. Kəbənin ətrafında təvaf edəndə ayağım nəyəsə ilişdi. Əyilib gördüm ki, yerdə pulla dolu bir kisə var. Kisəni götürüb içinə baxdım, kisədə min dinar pul vardı. Dərhal şeytan ürəyimə girib mənə vəsvəsə etməyə başladı ki, pul kisəsini mənimsəyim. Amma vicdanım məni təhrik edirdi ki, harama bulaşmayım. Içimdə qızğın mücadilə gedirdi. Bu arada kənardan bir adamın car çəkdiyini eşitdim: “Ay camaat, min dinar pul itirmişəm. Hər kim tapsa, ona otuz dinar verəcəyəm”. Içimdəki şeytana qalib gəlib öz-özümə dedim: “Otuz dinar halal pul min dinar haramdan daha yaxşıdır”. Pulu aparıb sahibinə verdim, o da mənə otuz dinar bağışladı.

Vətənimə dönəndə yol üstündəki şəhərlərin birində kölə bazarına girdim. Orada otuz dinara yaraşıqlı və sağlam bir kölə satıldığını gördüm. Pulu verib köləni aldım və özümlə şəhərimə gətirdim. Üstündən bir müddət keçəndən sonra şəhərimizə bir dəstə varlı-hallı adam gəldi. Bir gün gördüm ki, bu adamlar mənim köləmlə söhbət edirlər. Məni görəndə zəngin adamlar söhbəti yarımçıq kəsib getdilər. Mən köləmdən soruşdum ki, bu adamlarla nə barədə danışırdın? O da heç nəyi gizlətmədən söylədi: “Mən həbəş hökmdarının öğluyam. Atamla qonşu padşahın müharibəsi zamanı əsir düşdüm. Məni kölə kimi bazardan-bazara çəkdilər, axırda sən məni aldın. Bu gördüyün adamlar atamın əyanlarıdır. Mənim yerimi öyrənib gəliblər. Atam onlara əlli min dinar verib ki, məni satın alıb vətənimə qaytarsınlar. Sən bu müddət ərzində mənimlə çox yaxşı davranmısan. Istəyirəm ki, mən də sənə yaxşılıq edim. Bu adamlar sənin