l şükür. Ömüür..
Ö: Aycan.
T: Mənim əmim oğlu sənə vurulub.
Ö: Anlamadım.
T: Nəyi anlamadın))) əmim oğlu Azad sənə vurulub)))
Ömür bir anlıq duruxur, nə cavab verəcəyini bilmir. Sonra:
Ö: Türkan, de ki, mən istəmirəm.
T: Ay qız, görməmisən, niyə belə tez qərar verirsən, şəklini atıram bax.
Şəkli görən Ömür Azadı bəyənsə də, ancaq bu Ömürdür axı, başladı naz etməyə.
Ö: Allah sahibinə bağışlasın, ancaq həqiqətən istəmirəm.
T: Qız səni bəyənmədi əmi oğlu, istəmir.
A: Onun istəməyi ilə deyil ki, mən istədim, deməli, mənim olacaq.
O gündən Azad hər gün əmisi qızı vasitəsilə Ömürə ismaric yollayır, və hər dəfəsində rədd cavabı alır. Ömür isə nə qədər naz etsə də, Azadın onla bu qədər maraqlanmağı, onun ürəyində qəribə hisslər yaradır ama yenədə inadından dönmür.
Budur Ömür Azadı fikirləşərək telefonda onun şəkillərinə möhürləmişdi ala gözlərini. Anasının gəldiyindən xəbərsiz gülümsəyirdi.
M: Ömür... qızım Ömüür...
Ö: (anasının səsinə irkilib şəkili gizlədərək) h.hə ana.
M: Bayaqdan səni səsləyirəm, nəyə gülürsən elə?
Ömür özünü itirərək: M..mən, şey, heç ana qızlardı də meymun şəkli atıblar ona gülürəm.( yanaqları qızarmışdı, ürəyində): Ah Ömür, bir oğlanı meymun etmədiyin qalmışdı.
Azad şirkətdə öz otağında oturub gözünü tavana zilləmişdi. Ağlı, fikri Ömürdə idi. Ala gözləri gözünün önündən getmirdi. Qapının açılmasıyla irkildi. Dostu Ülvi gəlmişdi.
A: (fikirli) Gəl Ülvi, xoş gəlmisən.
Ü: Xoş gördüm, qapını döydüm amma, cavab gəlmədi. Fikirli dəydin gözümə, nəsə olub?
A: Yox, hər şey yaxşıdır.
Ü: Zəng də vurdum cavab vermədin.
A: Görməmişəm, nə olmuşdu?
Ü: Bu gün Rüfətin ad günüdür, əla parti var, ona görə zəng eləmişdim. Gələcən?
A: Yox, işim var, gələ bilməyəcəm, yerimə təbrik edərsən.
Ü: Sən belə yerdən qalmazdın, nə olub, bəlkə aşiq olmusan.
Ülvinin bu sözünə kırıxsa da, ama sonra üzündə təbəssüm yaranmışdı.
Ü: Danış görüm nə məsələdir.
A: (ayağa qalxıb asqıdan kostuymunu götürür) Heçnə, hər şey yaxşıdır, sənə partidə xoş əyləncələr,