səciyyələndirilir; ağaclar altından çaylar axan meşəliklər, bağ-bağça təsviri göz önündə yaşıl rəngi canlandırır. Hətta bir ayədə cənnət əhlinin geyindiyi libasın (Kəhf surəsi, ayə 31), başqa bir ayədə isə söykənəcəkləri balışın (Rəhman surəsi, ayə 76) yaşıl rəngdə olduğu qeyd edilir. Başqa bir ayədə də iki cənnət bağından söhbət düşdükdə barəsində belə deyilir: “Onların hər ikisi yaşıllığın çoxluğundan qaraya çalırlar” (Rəhman surəsi, ayə 64).

Din də insanı gözəl iman və gözəl əməllər sahibi olub cənnətə - əbədi səadətə səsləyir. Bu mənada yaşıl rəng əbədi səadət rəmzinə çevrilir və dinin rəmzi kimi qəbul edilir.

Yeri gəlmişkən, “Quran”ın 9 ayəsində yaşıl rəngə rast gəlinir ki, onlardan bəzilərində bu dünya - təbiət aləmi, bəzilərində isə axirət həyatı - cənnət haqqında bəhs edilir.

Rəvayətlərdə Məhəmməd peyğəmbərin öz geyimində daha çox yaşıl rəngə üstünlük verdiyi, yaşıl rəngli libasları sevdiyi haqda məlumatlar var.

Bütün bu kimi subyektiv amillər, görünür, islam mədəniyyətində yaşıl rəngin dinin rəmzi kimi qəbul edilməsində təsirli rol oynayıb. Əsrlər boyunca yaşıl rəng islam dinini, müsəlman mədəniyyətini simvolizə edib və bu, ölkəmiz də daxil olmaqla bir çox müsəlman dövlətlərin bayrağında da öz əksini tapıb. Amma bir daha qeyd edək ki, bu ənənə ilahi vəhydən qaynaqlanmır və tarixin axarında müsəlman mədəniyyətinin ərsəyə gətirdiyi bir hadisədir. Dinin tələbi, hökmü deyil, sadəcə bir ənənədir.

İslamın ilahi vəhydən qaynaqlanan rəmzi rəngi insanların ilahi rəngə boyanması, yəni Allah adamı olması, ilahi-mənəvi dəyərlər əsasında həyat