bu halları anasının gözündən qaçmamışdı.
M: Dəli qız, nə olub, üzün şəkildən şəkilə girir?
Anasının bu sözünə qızarmışdı.
Ö: h.h.heç ana elə belə.. araya səssizlik çöksədə sükutu ömür pozmuşdu.
Ö: Ana!
M: Aycan
Ö:Sevgi məsafə tanıyar?
M:Necə yəni?
Ö:Yəni, səndən uzaqda olan birini, başqa şəhərdə olan birini sevmək o..olar? –duruxaraq tamamlamışdı sözünü.
M: Qızım, əgər sevgi gerçək olarsa, uzaqda olması bir məna kəsb etmir. Hər sevgi vüsalla sona çatmır, onun həsrəti də olur. Sevən gərək ki, bunları nəzərə alsın.
Ö: Bəs tam güvən necə olur, bir insana qarşı, yəni tam necə formalaşır?
M: Bax qızım, evliliklər olur sevgiylə qurulan, bir-birinə sonsuz güvəni olan. Onlar da nə vaxtsa bir-birinə yad olan. Öncə bir qığılcı yaranar ürəkdə,sonra getdikcə sevgiyə dönər. Bunda da ən böyük rol güvənə, hörmətə, sədaqətə düşür. İki insan arasında hörmət, güvən varsa, sevgi özlüyündən yaranar. Əgər bunlar yoxdursa, sevgi olsa belə bir zamandan sonra o sevgi də quş tək uçar gedər.
Ö: Ana, bəs bir insanın güvənli olduğunu necə anlamaq olar?
M: Qızım, güvənin standart düsturu olmaz, bəzən gözlərində gördüyün hüzurdan yaranar, bəzən səsindəki sərtlikdən, sahiblənməsindən, nazını yorulmadan çəkməsindən, bəzənsə göstərə bilmədiyi sevgisindən. Güvən çox çətində olsa bir yolunu tapar düşər ürəyə.Təki bir insana güvənməyi seç, bax onda bir yolunu tapar güvənərsən. Ömür istədiyi cavabları almışdı, güvənmək istəyirdi artıq. Tez fikirdən ayılıb anasının boynunu qucaqlayıb üzündən öpür:
-Mənim anam necə də çox şey bilirmiş, (gülümsəyərək) axrıncı bir sualım var, səncə sevgi nədir?
- Sevgi?! (bir anlıq gözləri yol çəkir sonra gülümsünüb üzünü Ömürə çevirir). Sevgi uğrunda can verəcək qədər istəməkdir birini, onu gətirdiyi hər cür məşəqqətlərə dözməkdir. Elə bir duyğudur ki sevgi əllə tutulmaz, gözlə görünməz. Bunu hiss edən tək varlıqsa qəlbdir. Gözlərdən başlayar sevgi, ilk baxış, ilk görüş. Başındakı tükdən ayağındakı dırnağa qədər titrəyişdir. Qəlbinin sürətlə vurması,