Nə etsin, düşündü. Birdən tapmış kimi yerindən qalxdı. Azadı qıcıqlandırmağın tək yolunu artıq bilirdi- “Qısqanclıq” . İki gün sonra bibisi oğlunun toyu var idi. Bundan gözəl fürsət ələ keçməzdi. Qısa bir don geyinib şəkili Türkana atmışdı,-bax gör necədi. Bilirdi ki, şəkili Azada göstərəcək.
...................................
Azad əmisi gilə gəlmişdi.yenə türkanın yanında idi. Ömür üçün darıxsa da özünü o yerli qoymurdu. Türkan Azada:
-Ömür bir don alıb, elə gözəldir ki, toya geyənəcək. Al bax, şəklin atıb.
Ömürün düşündüyü olmuşdu. Azad alıb baxdı. Şəkli görən kimi beyni çöndü. Həmin an öz telefonundan Ömürü yığmışdı.
-Bu donu biraz da gödəyi yoxuydu, çox uzundur axı elə bil?
Ömür ilk bşa düşməsə də sonra üzü məmnun ifadə almışdı. Bu qız düzəlməyəəcəkdi ki,
-Sənə nə, ay bala?
Azad yenə də əsəb olmuşdu. Telefonda var gücü ilə Ömüüüür,- deyə bağırmışdı. Cavabındaysa Ömür:
-Aycan,- demişdi.
Azad duruxdu. Bismillah, deyəsən əsəbdən öldüm cənnətdəyəm. Bu nə idi belə.
Ömürsə telefonda gülürdü. Nə isə şirin dilinə salıb geyinmişdi donu, ancaq rəqs filan olmayacaqdı.Ömür naz etsədə danışmağa başlamışdılar. Azad Ömürün hər şeyinə qarışırdı. Toy günü Ömür yenə də Azad tərəfindən izləmədə idi. Rəqs edən kimi xəbər Azada çatır, o isə ya Ömürə yazır, ya da zəng edib başını qatırdı. Bu halına Azad özü belə gülürdü. Seriallardan vurub Azarbaycandan çıxmış, Qaraqbağı almışdı. Beləliklə toy bitmişdi. Günləri artıq mehriban keçsə də, qara buludların onları güddüyündən xəbərsiz idilər.
.........................
Ömür otağında kitab oxumaqla məşğul idi. Kitabın adı marağını çəkdiyi üçün almışdı onu. “Sonuncu ölən ümidlərdir” Adı qədər içindəkilər də diqqətini çəkir...
“Bəs niyə min illərdir heyvanların güclüləri zəiflərini məhv etməkdə ikən, zəiflər qırılıb yox olmurlar.Çünki min illərdir ki, daim təhlükədə olan zəiflər müxtəlif yollar axtarır, ya cəldliklərinin, ya hiyləgərliklərinin, ya sürətli nəsilartırma qabiliyyətlərinin , hətta rəngdəyişmələrinin hesabına