gəlsin bizə.
T: Yaxşı, Ömürlə neyniyirsən, necə gedir?
A: Şükür hələki sözümə baxır, amma nədənsə bu gün səsi çıxmır. Zəng etdim, mesaj yazdı ki, anam nasadı yanındayam.
T: Hə, Allah köməyi olsun, mənə də yazmayıb bu gün.
A: Yaxşı getdim,- deyir sağollaşıb evdən çıxır.
.............................................................
Ömür axşamkı elçilikdən sonra otağından çox çıxmamışdı. Anasından qaçırdı sanki, Bu an otağın qapısı döyülür.
Ö:Gəl ana.
M:Qızım nə edirsən. Bu gün otağından çıxmamısan, haransa ağrayır?
Ö:Yox ana yaxşıyam, sadəcə yorğun hiss edirəm.
M:Yəqin özünü soyoğa vermisən. Gəl çay iç düzəl biraz.
Ö:Yaxşı ana deyib anasının arxasıca salona keçir. Anası çayı gətirib Ömürə verib onun yanında divanda oturur.
M:Qızım.
Ö:Bəli ana
M:Axşam elə bu sözü deyəndə Ömürün ürəyi daralmağa başlayır- Axşam xalan səni Sənan üçün istədi. Mən bunu çoxdan bəri arzulayırdım. Sənan həm təhsilli, həm tərbiyəli oğlandı, həm səni sevdiyinidə anlamaq çətin deyil.
Ö:Axı ana.
M:Qızım tez qərar vermə düşün zorlamıram səni. Qəbul etsən məni xoşbəxt etmiş olarsan. Bu sözlər Ömürə ox kimi batmışdı, nə deyəcəyini bilmir başını aşağı salır.
Ö:Yaxşı ana düşünərəm.
M:Çox sağol qızım.
Ö:İcazənlə biraz uzanım.
M:Yaxşı qızım.
Ömür otağına keçib uzanır. Gözlərindən yaş süzülməyə başlayır. Axı o artıq Azadı sevməyə başlamışdı, özünə belə etiraf etməsə də belə idi. Bunu hələ də Azada deməmişdi. Bunun üçün bütün gün Azaddan qaçmışdı. Bəxtdən bu gün Azadın işi çox, həm də Atasının ad günü var idi deyə başı qarışıq idi, çox düşünmüş yuxuya getmişdi:
............................................................

Azad otağında sənədlərə başı qarışmışdı. Bu an telefona gələn zənglə başını qaldırır. Zəng edən anası Humay xanım idi.
A: Hə, ana.
H: Azad, gələndə tort almağı unutma, birdəki tez gəl.
A: Yaxşı ana, azca işim qalıb, tez gələcəm.
H: oldu oğlum, sağol.
Azad sağollaşıb telefonu təzə söndürmüşdü ki, yenidən zəng gəlir. Nömrə tanış deyildi.
A: Alo.
G: Alo,