Xoşbəxtliyin itirilmiş ünvanı.
5. Bölüm
Hər kül altda gizlənənə köz demə,
Hər xatirə qalığına iz demə,
Hər ürəkdən kövrək nəğmə gözləmə,
Sarı simdə dinəcəyi yoxdursa.
...
Oda salsan buz bağlayıb donacaq,
Əldən uçdu yad budağa qonacaq.
Könül versən, nə qiymətə alacaq,
Könül qədribiləcəyi yoxdursa.
................................................
A: Nə? Elçi?
O qapını sərt açıb içəri girir. Türkan Azadı görüb tez ağzını tutur.
T: Hii, Azad!
Ö: Nə? Nə Azad?
T: Azad burda.
Azad əsəbdən ölürdü gəlib türkandan telefonu alır.
A: Ömüüüüür?
Ömür bu gün ölmüsən, dünən ölmüsən. Tez qqorxudan telefonu söndürür. Azad telefonu çıxarıb Ömürə zəng edir.Ömür isə qorxudan qaçış olmadığını anlayıb açmışdı zəngi.
A: Mən sənin toyunda biləcəm ki, istəyən var səni?- əsəbdən üz əzələləri gərilmişdi. Ömür artıq ağlamağa başlamışdı, amma səsini çıxarmırdı.
A: Ancaq düz edirsən mənə, sən demişdin axı sən kimsən ki, haqlısan mən kiməmki sənin elçindən xəbərim ola.
Bu sözləri deyib bağlayır telefonu. Ömür nə qədər zəng etsə də telefon bağlı idi. Nə edəcəyini artıq bilmirdi.
Azad telefonu söndürüb əsəbi halda otağı tərk edir. Gülər Azadın səsini eşidib otağa doğru gələndə, Azad sürətli şəkildə heçnə demədən ötüb keçir, evdən çıxır. Türkanın otağına girəndə Türkanın telefonda kimisə sakitləşdirdiyini görür.
T:Ay qız yaxşı, əsəbləşib, düzələr axşama narahat olma, ağlamada Ömür. Hə düz deyirəm düzələr.
G:Nə olub Türkan Azadın səsi gəldi indidə əsəbi çıxıb getdi.
T:Heç ana danışaram.
.............................................
.............................................
................
Ömür nə edəcəyini bilmədiyi üçün Türkana zəng etmişdi. əli-ayağı əsirdi Türkanla danışsada sakitləşə bilmədi. Durmadan Azada zəng edirdi mesaj mesaj yazırdı özüdə anlamırdı amma Azadı itirməkdən qorxurdu. Etdiui zənglərin sayını itirmişdi. Bu an anası otağa gəlmiş danışmaq istəmişdi.
M:Qızım danışmalıyıq.
Ömür söhbətin nədən getdiyini bilirdi. Ama indi Azaddan xəbər