i burda neynirsən nəysə olub?
A: Nə bilim Paşa əmi biraz sıxıntılıyam uzaqlaşmaq istədim.
Paşa kişi bir azca dolu, saçları ağ, üzündə nur olan sakit bir kisi idi. Nə qədər tək dağ evində yaşasa da dünya görmüş biri idi. Azad hər zaman onunla dərdləşməyi sevərdi. Azadın balacalığından dağ evlərində qarovul işləyərdi.
P: Yaxşı eləmisən, keç otur, mən də gəlirəm. Biraz dərdləşək, dərdlərimizi unudaq.
Azad keçib oturur, Paşa kişi də içki və bardaqları götürüb gəlir. Azad ilk bardağı başına çəkib gözünü sərt şəkildə bardağa dikir. Bardağı əlində sıxıb Paşa kişiyə üzünü dönür.
A: Paşa əmi sevgi axmaqlıdır hə? “Sevgi?” deyə pıçıldayır. Sevirdimi Azad?!
Axı... axı mən ona heç toxunmamışam necə sevgi ola bilər bu? Azad öz-özünə səssiz danışsada Paşa kişi eşitmişdi Azadın sözlərini.
P:Azad, sevgi hər zaman toxunuşla yaranmaz unutma.-bunu deyib oda içkidən bir balaca içir, başını aşağı salır.
A:Əmi sevmisən heç, illərdir təksən, uşaqlığımdan bəri səni tək görmüşəm. Əslində ağıllısını sən etmisən sevgi zülmdən başqa bir şey deyil, yaxşıki sevməmisən.
P:Oğlum sevgiyə düşməyən çətin tapılar.
A:Necə yəni, sevmisən səndə, Bəs niyə ailəli deyilsən?
P:Aramıza amansız ölüm girməsəydi bəlkə də xoşbəxtlər sırasında olardım.
A:Danış əmi, bəlkə öz dərdimi unutdum. Necə olub danış. İndiyəcən heçnə deməmisən.
P:Oğul cavanlıqda Sona adlı bir qızı sevmişdim, üzünə belə baxmağa qıymırdım. O qədər sevmişdim ki, ailəsinin dəfələrlə yox deməsinə rəğmən keçmədim sevgimdən, başqa oğlana adaxladılar. Ancaq Sona da sevirdi məni oğlanla evlənmək istəmirdi. Amma atası dinləməmiş vermişdi başqasına. Sonra Sona artiq onu sevirəm məndən uzaq dur demişdi, ilk inanmasamda sonradan xoşbəxt olsun deyə əl çəkmişdim. Bir zaman sonra ölüm xəbərini eşitdim. Qış olduğu üçün gecə hamamda özünü isladıb gecənin soyoğunda hamıdan xəbərsiz oturmuş, donaraq ölmüşdü. Sonradan öyrəndim ki, məni öldürməklə təhdit edib razı salıblar Sonanı. Ona görə məndən ayrılıb. Özümü öldürməyi düşündüm ölümünü öyrəndiyim